Elvis Costello — You Hung The Moon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "You Hung The Moon" van Elvis Costello.
Songteksten
The homecoming fanfare is echoing still
Now tapping on tables and sensing a chill
Poor families expecting a loved one’s return
Only son and some charlatan specter, oh, when will they learn?
You hung the moon from a gallows in the sky
Choked out the light in his blue lunar eye
The shore is a parchment, the sea has no tide
Since he was taken from my side
The lines of the fallen are viewed through the glass
You cannot touch them at all
Or hear their footfall just as they go past
The drunken ground is where they are bound
You hung the moon from a gallows in the sky
Choked out the light in his blue lunar eye
The shore is a parchment, the sea has no tide
Since he was taken from my side
So slap out his terrors and sneer at his tears
We deal with deserters like this
From the breech to the barrel, the bead we will level
Break earth with a shovel, quick march on the double
And lower him shallow like tallow down in the abyss
You hung the moon from a gallows in the sky
Choked out the light in his blue lunar eye
The shore is a parchment, the sea has no tide
Since he was taken from my side
Since he was taken from my side
The homecoming fanfare is echoing still
Songtekstvertaling
De homecoming fanfare is nog steeds aan het echoën
Nu tikken op tafels en een kou voelen
Arme gezinnen die de terugkeer van een geliefde verwachten
Enige zoon en een charlatan specter, wanneer leren ze het?
Je hing de maan aan een galg in de lucht
Verstikte het licht in zijn blauwe maanoog
De kust is een perkament, de zee heeft geen getij
Sinds hij van mijn kant is genomen.
De lijnen van de gevallen worden bekeken door het glas
Je kunt ze helemaal niet aanraken.
Of hun voeten horen vallen, net als zij voorbij gaan.
De dronken grond is waar ze heen gaan.
Je hing de maan aan een galg in de lucht
Verstikte het licht in zijn blauwe maanoog
De kust is een perkament, de zee heeft geen getij
Sinds hij van mijn kant is genomen.
Dus sla zijn verschrikkingen uit en spot naar zijn tranen
We behandelen deserteurs als deze.
Van de stuit naar de loop, de kraal die we neerhalen.
Breek de aarde met een schep, snel marcheren in looppas
En laat hem in de afgrond vallen.
Je hing de maan aan een galg in de lucht
Verstikte het licht in zijn blauwe maanoog
De kust is een perkament, de zee heeft geen getij
Sinds hij van mijn kant is genomen.
Sinds hij van mijn kant is genomen.
De homecoming fanfare is nog steeds aan het echoën