Elvis Costello — Down Among the Wines and Spirits songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Down Among the Wines and Spirits" van Elvis Costello.
Songteksten
Down among the wines and spirits
Where a man gets what he merits
Once he was written in letters of nine feet tall
And now he finds how far he’s fallen
Since he set his mind on her completely
Oh well, I guess that you mustn’t have seen him lately
Walking around with a pain that never ceases
He starts to speak and then he falls to pieces
Down among the wines and spirits
Where a man gets what he merits
Lives with the echoing words of their final quarrel
The vacant chamber and the empty barrel
But as he picks himself up from a sawdust floor
Clicks his fingers to that swinging door
Suddenly he’s calling out, more, more, more
I’m twice the foolish man I was before
Down among the wines and spirits
Bubbles escaping from him from the rim of a glass of grape
She sails through his memory just like a ship of chaplet
As it started to sink, he was drinking to drown his sorrows
That fill his nights and they empty his tomorrows
But as he picks himself up from a sawdust floor
Clicks his fingers to that swinging door
Suddenly he’s calling out, more, more, more
Speaks of invisible things, he hardly credits
Down among, down among the wines and spirits
Songtekstvertaling
Beneden tussen de wijnen en gedistilleerde dranken
Waar een man krijgt wat hij verdient
Ooit werd hij geschreven in brieven van drie meter hoog.
En nu ontdekt hij hoe ver hij is gevallen.
Omdat hij zijn zinnen op haar heeft gezet.
Ik denk dat je hem de laatste tijd niet gezien hebt.
Rondlopen met een pijn die nooit ophoudt
Hij begint te praten en dan valt hij in stukken.
Beneden tussen de wijnen en gedistilleerde dranken
Waar een man krijgt wat hij verdient
Leeft met de echo van hun laatste ruzie
De lege kamer en het lege vat
Maar als hij zichzelf oppakt van een zaagsel vloer
Klikt met zijn vingers naar die slingerende deur
Plotseling roept hij, meer, meer, meer, meer
Ik ben twee keer zo dom als vroeger.
Beneden tussen de wijnen en gedistilleerde dranken
Bellen ontsnappen uit hem van de rand van een glas druif
Ze zeilt door zijn geheugen, net als een schip van chaplet.
Toen het begon te zinken, dronk hij om zijn verdriet te verdrinken.
Die zijn nachten vullen en ze legen zijn morgen
Maar als hij zichzelf oppakt van een zaagsel vloer
Klikt met zijn vingers naar die slingerende deur
Plotseling roept hij, meer, meer, meer, meer
Spreekt van onzichtbare dingen, hij schrijft nauwelijks
Tussen de wijnen en de sterke drank.