Eluveitie — Bloodstained Ground songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bloodstained Ground" van Eluveitie.
Songteksten
What did I close in here?
I can’t remember ever shedding tears of spite
On this ground, cropping up the fatal front line
Like a soot-blackened palisade yet
Impelled, void and abulic
Legions delineate, an ominous skyline
As lifeless demons without soul
These insentient hosts abide
Engulfing war monger get away from here
Trod ye the path of vast deceit?
Every piece of evidence was a lie
The war, the threat’s a hyping fake
To move figures on the board
Stain bibractes ground
What do you see in me?
Do you breathe-in dreams?
What spurred you to come here?
An oneiric picture of being
Like disaffected legions taken, lure
I wonder what lies, what threat or promise
Persuaded them to leave their home so far away
Did they really know?
As the carnyx roared aloud
I quaked not yet just asked myself
How their hearts took the bait
These sweetened words of bitter essence
Face to face with nameless foes
Scorching words, unspoken lorn
Unheard quests remain the ashes of the dead
Forsooth we’ll bear the brunt
Upright in life or in death
Yet still the countless cries echo
In silenced caves of nothing
Songtekstvertaling
Wat heb ik hier afgesloten?
Ik kan me niet herinneren ooit tranen van wrok te hebben vergoten.
Op deze grond, die de fatale frontlinie opduikt
Als een roetzwarte palisade.
Impelled, void and abulic
Legioenen delineaat, een onheilspellende skyline
Als levenloze demonen zonder ziel
Deze gastheren zullen eeuwig daarin verblijven.
Ga weg van hier.
Hebben jullie de weg van het grote bedrog bewandeld?
Elk bewijsstuk was een leugen.
De oorlog, de dreiging is een hyping nep
Om cijfers op het bord te verplaatsen
Vlekbibractes gemalen
Wat zie je in mij?
Adem je dromen in?
Waarom ben je hierheen gekomen?
Een oneirisch beeld van zijn
Zoals ontevreden legioenen genomen, lokken
Ik vraag me af welke leugens, welke bedreiging of belofte
Overtuigde hen om hun huis zo ver weg te verlaten.
Wisten ze het echt?
Als de carnyx luid brulde
Ik heb me nog niet afgevraagd ...
Hoe hun harten het aas namen
Deze zoete woorden van bittere essentie
Oog in oog met naamloze vijanden
Verzengende woorden, onuitgesproken lorn
Ongehoorde zoektochten blijven de as van de doden.
Voorwaar, Wij zullen de last dragen.
Rechtop in leven of in de dood
Maar nog steeds de talloze kreten echo
In stille grotten van niets.