Els Amics de les Arts — Apunto Shakespeare songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Apunto Shakespeare" van Els Amics de les Arts.
Songteksten
Li juro pel que més estimo que
El d’avui ha estat un fet aïllat,
Que puc fer aquesta feina.
Els dies que vénen vostè no s’ha de preocupar.
Que ho llegeixo ara a casa amb més calma.
Ho faré cent vegades si cal.
Que tindré molta cura,
La pell ben gruixuda
I demà no cauré en el parany.
Només deixi’m un minut
I entendrà perfectament el que he viscut.
El forat de teló em permetia
Espiar com entrava la gent.
Els actors escalfaven,
Els tècnics fumaven.
Me n’he anat al meu lloc impacient.
I Déu meu! Vostè ha vist l’arrencada?
La platea arrapada al seient!
Ai, quan jo ja augurava una nit excel·lent
Un actor s’ha encallat a mig fer.
Un silenci massa llarg.
He mirat el text intentant-lo ajudar.
Amb un vers he ensopegat
I a dins meu alguna cosa s’ha trencat.
Com pot ser? Com ho fa?
Com un vers que porta escrit 400 anys
Pot estar parlant clarament de mi?
Qui ho sap fer? És humà? Qui té el do?
Qui és que no sent però pot descriure
El que l’altre gent porta tan a dins?
I llavors el següent que recordo
Són xiulets de la gent, la remor,
Un que al fons s’aixecava,
De cop llums de sala,
El prosceni escopint el teló.
Un actor de mirada ferotge
Cap a mi dient-me l nom del porc.
Amb el dit m’apuntava.
Senyor, com cridava!
El de so l’aguantava, per sort.
Si es pogués posar al meu lloc
Entendria com se n’ha de ser de fort
Quan hi ha un vers que diu així
I disculpi si no sóc massa precís
Els valents sucumbeixen a la mort un cop només
I els covards, senyor, moren constantment…
Songtekstvertaling
En wij zweren daarbij, des te meer ik er van hou.
Vandaag is een op zichzelf staand incident geweest.,
Ik kan dit laten werken.
De dagen die komen hoeven jullie je geen zorgen te maken.
Het lees ik nu thuis met meer rust.
Ik zal het honderd keer doen als het nodig is.
Ik zal veel zorg hebben.,
De huid is erg dik
En morgen zal ik niet in de val lopen.
Laat me even.
En zal perfect begrijpen wat ik geleefd heb.
Het gat van het gordijn liet me toe
Bespioneren hoe de mensen te evolueren.
De acteurs escalfaven,
De technici rookten.
Ik ben naar mijn huis gegaan, ongeduldig.
En mijn God! Heb je de laars gezien?
De stallen arrapada op de stoel!
Oh, toen ik me al een geweldige avond voorstelde
Een acteur zit vast aan half werk.
Een stilte te lang.
Ik heb naar de SMS gekeken om je te helpen.
Met een vers strompelde ik
En in mij is er iets gebroken.
Hoe kan dit? Hoe dan?
Als een vers dat 400 jaar geleden geschreven heeft
Je kunt duidelijk tegen me praten?
Wie weet wat het is? Is het menselijk? Wie heeft de gave?
Wie is het die niet voelt maar kan beschrijven
Wat hebben de andere mensen bij zich?
En het volgende wat ik me herinner
Zijn fluitjes van de mensen, het geluid,
A dat de middelen worden opgenomen,
Plotseling de lichten in de kamer,
De prosceni spuien het gordijn.
Een acteur van look fierce
Door me de naam van het varken te vertellen.
Met de vinger die ik wees.
Heer, als geschreeuw!
Het geluid kan hem uitstaan, voor geluk.
Als het in mijn plaats kon worden gezet
Begrijp dat je sterk moet zijn.
Als er een vers is dat dat zegt
En excuseer me als ik niet te precies ben
De dappere sucumbeixen tot de dood maar één keer
En de lafaards, Heer, sterven voortdurend…