Ella Fitzgerald — Memphis Blues songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Memphis Blues" van Ella Fitzgerald.
Songteksten
Folks I’ve just been down, down to Memphis town,
That’s where the people smile, smile on you all the while.
Hospitality, they were good to me.
I couldn’t spend a dime, and had the grandest time.
I went out a dancing with a Tennessee dear,
They had a fellow there named Handy with a band you should hear
And while the folks gently swayed, all the band folks played Real harmony.
I never will forget the tune that Handy called the Memphis Blues.
Oh yes, them Blues.
They’ve got a fiddler there that always slickens his hair
And folks he sure do pull some bow.
And when the big Bassoon seconds to the Trombones croon.
It moans just like a sinner on Revival Day, on Revival Day.
Oh that melody sure appealed to me.
Just like a mountain stream rippling on it seemed.
Then it slowly died, with a gentle sigh
Soft as the breeze that whines high in the summer pines.
Hear me people, hear me people, hear I pray,
I’m going to take a million lesson’s 'til I learn how to play
Because I seem to hear it yet, simply can’t forget
That blue refrain.
There’s nothing like the Handy Band that played the Memphis Blues so grand.
Oh play them Blues.
That melancholy strain, that ever haunting refrain
Is like a sweet old sorrow song.
Here comes the very part that wraps a spell around my heart.
It sets me wild to hear that loving tune a gain, the Memphis Blues.
Songtekstvertaling
Mensen, Ik ben net naar Memphis town geweest.,
Dat is waar de mensen glimlachen, de hele tijd naar je lachen.
Gastvrijheid, ze waren goed voor me.
Ik kon geen cent uitgeven en had de grootste tijd.
Ik ging dansen met een Tennessee lief,
Ze hadden daar een kerel genaamd Handy met een band die je zou moeten horen
En terwijl de mensen zachtjes zwierven, speelden alle bandleden echte harmonie.
Ik zal nooit de melodie vergeten die Handy de Memphis Blues noemde.
Oh ja, die Blues.
Ze hebben daar een fiddler die altijd zijn haar snijdt.
En mensen die hij wel aan een boog trekt.
En als de grote Fagot de trombone croon bereikt.
Het kreunt als een zondaar op de Opwekkingsdag, op de Opwekkingsdag.
Die melodie sprak me aan.
Net als een bergstroom erop leek.
Toen stierf het langzaam, met een zachte zucht
Zacht als de wind die hoog blaast in de zomer.
Hoor mij mensen, hoor mij mensen, hoor ik bid,
Ik neem een miljoen les tot ik leer hoe ik moet spelen.
Want ik lijk het nog te horen, Ik kan het gewoon niet vergeten.
Dat blauwe refrein.
Er gaat niets boven de Handy Band die de Memphis Blues zo groots speelde.
Speel Die Blues.
Die melancholische stam, dat altijd spookt refrein
Is als een lief oud sorrow lied.
Hier komt het deel dat een spreuk om mijn hart wikkelt.
Het maakt me wild om dat liefdevolle deuntje a gain te horen, de Memphis Blues.