Elisa — L'abitudine di sorridere songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'abitudine di sorridere" van Elisa.
Songteksten
Un milione di anni fa eravamo già qua
a saltare e a divertirci,
correvamo a piedi nudi.
Tu mi hai preso per le mani
un milione di anni fa.
Un miliardo di anni fa qui distesi tra le stelle,
ad avere anche troppo
tempo per guardarle.
E per quanto strano, ammetto
un giorno a un albero ho detto:
«In questo attimo e in eterno
io sorella e tu fratello.»
E se è vero che poi tutto cambia,
non sarò io a dirti che non torna
l’abitudine di sorridere, l’abitudine di sorridere,
l’abitudine di sorridere, l’abitudine di sorridere.
Un miliardo di anni fa eravamo già qua.
Questo mondo è sempre nostro,
siamo dello stesso mondo.
E per quanto strano, ammetto
un giorno al cielo io ho detto:
«In questo attimo e in eterno
io sorella e tu fratello.»
E se è vero che poi tutto passa,
non sarò io a dire che non torna
l’abitudine di sorridere, l’abitudine di sorridere,
l’abitudine di sorridere, l’abitudine di sorridere.
Un miliardo di anni fa eravamo già qua
a parlar solo con gli occhi,
a cercarci tra i rintocchi,
di quel tempo che non passa
quando sei tu che lo aspetti,
ma che passa troppo in fretta
quando speri che si fermi.
Ma se è vero che poi tutto cambia,
io starò a vedere se ritorna
e se è leggero come sorridere, è così semplice sorridere,
se è leggero come sorridere, è così semplice sorridere.
Sorridere, sorridere, sorridere,
e ridere, ridere, ridere…
Songtekstvertaling
Een miljoen jaar geleden waren we hier al.
om te springen en plezier te hebben,
we liepen blootsvoets.
Je nam me bij de hand
een miljoen jaar geleden.
Een miljard jaar geleden lag hier tussen de sterren.,
om te veel te hebben
tijd om naar ze te kijken.
En hoe vreemd het ook is, Ik geef toe
op een dag bij een boom zei ik::
"In dit moment en voor altijd
mijn zus en jij broer.»
En als het waar is dat dan verandert alles,
Ik zeg niet dat ze niet terugkomt.
de gewoonte om te lachen, de gewoonte om te lachen,
de gewoonte om te lachen, de gewoonte om te lachen.
Een miljard jaar geleden waren we hier al.
Deze wereld is altijd van ons,
we komen uit dezelfde wereld.
En hoe vreemd het ook is, Ik geef toe
op een dag in de hemel zei ik::
"In dit moment en voor altijd
mijn zus en jij broer.»
En als het waar is dat dan gaat alles voorbij,
Ik ga niet zeggen dat hij niet terugkomt.
de gewoonte om te lachen, de gewoonte om te lachen,
de gewoonte om te lachen, de gewoonte om te lachen.
Een miljard jaar geleden waren we hier al.
om alleen met de ogen te spreken,
op zoek naar ons in de klokken,
van die tijd die niet voorbij gaat
als je op hem wacht,
maar dat gaat te snel.
als je hoopt dat het stopt.
Maar als het waar is dat dan verandert alles,
Ik kijk of hij terugkomt.
en als het zo licht is als glimlachen, is het zo eenvoudig om te glimlachen,
als het zo licht is als glimlachen, is het zo eenvoudig om te glimlachen.
Lachen, lachen, lachen,
en Lach, Lach, Lach…