Елена Фролова — Романс songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Романс" van Елена Фролова.

Songteksten

Я так тебя люблю, что стынет кровь внутри,
Что день цветет как ночь неведомою силой,
Все сущее молю, не убывай, гори,
Любовь моя, помочь мне сможет лишь могила.
Забыть твои глаза, твой образ неземной,
И страшный этот час ошибкой обозначит,
Гляжу на образа того, кто надо мной
Я чувствую, сейчас безумствует и плачет.
Прости меня, Господь, не вынесшую благ,
Дарованных тобой в минуту роковую,
Я чья-то кровь и плоть, все сделала не так,
Но, может быть, любовь простит меня такую.
Так ветер неземной спешил на голос мой,
Что позабыл, зачем ему такие крылья,
Он падал вслед за мной на дно поры ночной,
И плакал в темноте от страха и бессилья.
Я так тебя люблю, и прячу эту боль
Сокрытую для глаз, открытую для сердца.
Бродяге кораблю быть путником позволь,
И умереть не раз в сражениях со смертью.
Я так тебя люблю, что кругом голова
Что обезумел рот в бессонном говореньи.
Но все, о чем молю, уже поет трава,
Что завтра прорастет сквозь землю и сомненья.
Я так тебя люблю, Я так тебя люблю…

Songtekstvertaling

Ik hou zoveel van je, dat het mijn bloed koud laat lopen.,
Die dag bloeit als de nacht met een onbekende kracht.,
Alles wat ik bid, niet afnemen, branden,
Mijn liefste, alleen het graf kan me helpen.
Vergeet je ogen, je onaardse beeld.,
En dit vreselijke uur zal door een vergissing gekenmerkt worden.,
Ik kijk naar het beeld van degene boven me.
Ik heb het gevoel dat ze gek wordt en huilt.
Vergeef me, Heer, die de goede dingen niet kon verdragen.,
Verleend door u in een moment van ondergang,
Ik ben iemands bloed en vlees, Ik heb alles verkeerd gedaan.,
Maar misschien vergeeft liefde me hiervoor.
Dus de onaardse wind haastte zich naar mijn stem,
Ik was vergeten waarom hij de vleugels nodig heeft.,
Hij viel achter me aan tot de bodem van de nacht.,
En ik huilde in het donker van angst en machteloosheid.
Ik hou zoveel van je en ik verberg deze pijn
Verborgen voor de ogen, open voor het hart.
Laat een zwerverschip een zwerver zijn.,
En meer dan eens sterven in gevechten met de dood.
Ik hou zoveel van je, mijn hoofd tolt.
Dat de mond gek werd in een slapeloos geklets.
Maar het enige waar ik voor bid is al zingen.,
Dat morgen door de aarde zal groeien en zal twijfelen.
Ik hou zoveel van je, Ik hou zoveel van je.…