Елена Фролова — Я беру кривоногое лето-коня songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Я беру кривоногое лето-коня" van Елена Фролова.
Songteksten
Я беру кривоногое лето коня,
как горбушку беру, только кончится вздох.
Белый пруд твоих рук очень хочет меня,
ну, а вечер и Бог, ну, а вечер и Бог?
Знаю я, что меня берегут на потом,
и в прихожих, где чахло целуются свечи,
оставляют меня гениальным пальто,
выгребая всю мелочь, которая — вечность,
Я стою посреди анекдотов и ласк,
только окрик слетит, только ревность
притухнет,
серый конь моих глаз) серый конь моих глаз!
кто-то влюбится в вас и овес напридумает.
Только ты им не верь и не трогай с крыльца
в тихий траурный дворик «люблю»,
ведь на медные деньги чужого лица
даже грусть я себе не куплю.
Осыпаются руки, идут по домам,
низкорослые песни поют.
Люди сходят с ума, люди сходят с ума,
но коней за собой не ведут.
Снова лес обо мне, называет купцом,
Говорит, что смешон и скуласт.
Но стоит, как свеча, над убитым лицом
серый конь, серый конь моих глаз.
Я беру кривоногое лето коня,
как он плох! как он плох! как он плох!
Белый пруд твоих рук не желает понять,
ну, а Бог?
Ну, а Бог?
Ну, а Бог?
Songtekstvertaling
Ik neem een zomerpaard met bogen.,
als een bult die ik neem, zal alleen de zucht eindigen.
De witte vijver van je handen wil me heel graag.,
en de avond en God, en de avond en God?
Ik weet dat ze me bewaren voor later.,
en in de gangen, waar kaarsen slap kussen,
geef me een geniale jas.,
alle kleine dingen die voor altijd zijn,
Ik sta in het midden van grappen en strelingen,
alleen een schreeuw zal wegvliegen, alleen jaloezie
vervagen,
grijs paard van mijn ogen!
iemand zal verliefd op je worden en beslissen over haver.
Geloof ze niet en raak ze niet aan op de veranda.
naar de rustige begrafenisplaats "liefde",
per slot van rekening, op het koperen geld van iemand anders.
Ik kan niet eens verdriet kopen.
Handen eraf, ga naar huis. ,
korte liedjes zingen.
Mensen worden gek, mensen worden gek. ,
maar ze leiden geen paarden.
Weer spreekt het bos over mij, noemt me een koopman.,
Hij zegt dat hij grappig is en jukbeenderen.
Maar het staat als een kaars over het dode gezicht.
grijs paard, grijs paard van mijn ogen.
Ik neem een zomerpaard met bogen.,
hoe slecht hij is! hoe slecht hij is! hoe slecht hij is!
De witte vijver van je handen wil je niet begrijpen
en God dan?
En God dan?
En God dan?