Eldkvarn — 3:ans spårvagn genom ljuva livet songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "3:ans spårvagn genom ljuva livet" van Eldkvarn.
Songteksten
Det var länge sen vi såg varann
Länge sen vi prata
För till gathörnen kommer ingen tillbaka
Vi var Dinky Toys pojkarna som flydde upp på taken
Vi tävlade om allt men mest i att va vaken
Det var farlig musik
Det fanns ingen polis som kunde stoppa oss
Det var midsommarafton på lyckliga gatan
Jag gick till ett gathörn
Och sen gick jag tillbaka
Dinky Toys pojkarna har fått sina prinsessor
Och det är fullt i bilen
Av gitarrer och väskor
Så jag tar 3: ans spårvagn
Genom ljuva livet igen
Spårvagn genom ljuva livet
Ljuva livet, ljuva livet
Spårvagn genom ljuva livet
Ljuva livet, ljuva livet
Monika var min när hon
Inte va nån annans flicka
Hon var 12 och jag var 17
Vi var dödsdömda i lyckan
Hon lämna mej för nåt bättre
Och när vi möttes igen
Hennes ögon i skuggorna var som döden själv
Hon tog mina händer och sa att
Hon hade läst om mig i tidningen
En del gator går åt helvete
En del går upp i himlen
Människor kommer ingenstans
Och människor försvinner
Men jag lovar på mitt hjärta
Att jag står fast vid drömmarna
Än finns soluppgångarna
Och fisken i strömmarna
Och nu möts vi igen
Nu när minnenas spårvagn rullar hem
Spårvagn genom ljuva livet
Ljuva livet, ljuva livet
Spårvagn genom ljuva livet
Ljuva livet, ljuva livet
Songtekstvertaling
Het is lang geleden dat we elkaar zagen.
Lang geleden dat we gepraat hebben.
Want naar de straathoeken komt niemand terug
Wij waren de Dinky Toys de jongens die op de daken vluchtten
We streden voor alles, maar vooral om wakker te zijn.
Het was gevaarlijke Muziek.
Er was geen agent die ons kon tegenhouden.
Het was Midzomernacht op Happy Street.
Ik ging naar een straathoek
En toen ging ik terug.
Dinky Toys de jongens hebben hun prinsessen
En hij zit vol in de auto.
Van gitaren en tassen
Dus ik neem de derde tram.
Door het zoete leven weer
Tram door het zoete leven
Sweet Life, Sweet Life
Tram door het zoete leven
Sweet Life, Sweet Life
Monika was van mij toen ze
Niet iemands meisje.
Zij was 12 en ik was 17.
We waren verdoemd in geluk.
Ze verlaat me voor iets beters.
En toen we elkaar weer ontmoetten
Haar ogen in de schaduw waren als de dood zelf.
Ze nam mijn handen en zei dat
Ze had over me gelezen in de krant.
Sommige straten gaan naar de hel
Sommigen gaan de hemel in
Mensen gaan nergens heen.
En mensen verdwijnen
Maar ik beloof het op mijn hart
Dat ik bij de dromen sta
Toch zijn er de zonnestralen
En de vissen in de beekjes
En nu ontmoeten we elkaar weer
Nu dat herinneringen tram naar huis rolt
Tram door het zoete leven
Sweet Life, Sweet Life
Tram door het zoete leven
Sweet Life, Sweet Life