El Chojin — La Triste Historia Del Vecino De Arriba songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Triste Historia Del Vecino De Arriba" van El Chojin.
Songteksten
Era de noche y llovía
ahí fuera no había nada salvo una sirena de la policia
El chico escucha como sus padres gritan
esta cansado de que las peleas sean la rutina
Pone sus cascos sube el volumen al máximo
en su cuaderno; dibujos raros, tachones, garabatos
Hoy no habrá cena, ni tele, ni baño
en su tuenti pone les odio debajo ningún comentario
No le importo a nadie, quisiera morirme
aunque solamente fuera para hacer que sufrieran mis padres
muy a menudo piensa cosas similares
Esa noche sueña con otra vida en otra parte.
Al dia siguiente en el insti la historia se repite
en el pasillo una colleja y todos se rien.
Los cuatros tontos de siempre le frien
no son palizas, son risas, burlas, la chaqueta pintada con tiza.
Quisiera ser más fuerte, hacer como en la tele.
entrar en el insti armado hasta los dientes.
Fantasías con venganzas crueles
con un mundo paralelo en el que todos le temen.
Y es que, los profesores no le entienden
siempre ha sido invisible, siempre ha sido el Don Nadie, el que pierde
no toma apuntes ¡Yeah! ni atiende
¿De qué sirve aprobar? Si nadie va a valorar el que te esfuerces.
Cada día pasa más tiempo metido en su mente
el mundo de fuera es hostil, la gente le es indiferente.
Nadie le quiere, nadie le pregunta como se siente,
nadie le muestra interés ni hace porque se integre.
De vuelta a casa está solo, sus padres trabajan.
Hace la comida mientras su cara refleja la nada
la nada que se ha instalado en su alma
porque nada le importa, nada le duele, nada le agrada.
Entonces llega la idea, se asoma a la ventana.
Piensa que un solo salto podría acabar con la desgana
con los insultos, la indiferencia, las peleas en casa
con su existencia, dibuja una sonrisa y salta…
Songtekstvertaling
Het was nacht en het regende.
er was daar niets behalve een politie sirene.
De jongen hoort hoe zijn ouders schreeuwen.
hij is het zat om te vechten als routine.
Hij zet zijn helmen op het volume tot het maximum
in zijn notebook; zeldzame tekeningen, studs, doodles
Vandaag is er geen diner, geen TV, geen bad.
in je tuenti zet je haat ze onder geen commentaar
Niemand geeft erom. Ik wil dood.
al was het maar om mijn ouders te laten lijden.
heel vaak denkt hij aan soortgelijke dingen.
Die nacht droomt hij van een ander leven elders.
De volgende dag wordt het verhaal herhaald.
in de gang lacht iedereen.
De vier dwazen bakken hem altijd.
het is geen slaan, het is lachen, bespotting, het jasje geverfd met krijt.
Ik wil graag sterker zijn, zoals op TV.
kom het instituut binnen, tot de tanden bewapend.
Fantasieën met wrede wraak
met een parallelle wereld waarin iedereen hem vreest.
En de leraren begrijpen hem niet.
het is altijd onzichtbaar geweest, Het is altijd de Niemand geweest, de verliezer
hij maakt geen aantekeningen. geen antwoord
Wat heb je aan passeren? Als niemand waarde hecht aan degene die je probeert.
Elke dag brengt hij meer tijd door in zijn gedachten.
de buitenwereld is vijandig, de mensen zijn er onverschillig voor.
Niemand houdt van hem, niemand vraagt hoe hij zich voelt.,
niemand toont interesse in hem of maakt hem geschikt.
Thuis is hij alleen, zijn ouders werken.
Hij maakt eten terwijl zijn gezicht niets reflecteert
het niets dat zich in je ziel heeft gevestigd
omdat niets belangrijk voor hem is, niets doet pijn, niets bevalt hem.
Dan komt het idee, gluurt uit het raam.
Denk je dat een enkele sprong de dooi kan beëindigen?
met beledigingen, onverschilligheid, gevechten thuis
met zijn bestaan, teken een glimlach en spring…