Eisregen — Zurück In Die Kolonie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Zurück In Die Kolonie" van Eisregen.
Songteksten
Ich kann nicht sterben
Selbst meine Seele ist mutiert
Ich sehe meines Lebens Rest
Den Leib I’m Staub von Blut verschmiert
Doch das ende bleibt verwehrt
Denn etwas hat mich auserwählt
Der Tod selbst schenkt mir seine Gunst
Macht mich zu seinem Handwerkszeug
Schickt mich in die Kolonie
Und sagt mir was zu tun sein wird
Wie Lazarus werd ich wieder kehr’n
Und anführen der kranken Heer
In einem Waldstück find ich ihn,
Den wirt der meiner Seele würdig
Ein starker Leib ist resistent
Wird bald mein eigen Fleisch und Blut
Ich dringe ein in seinen Geist
Ein kurzer Kampf, er unterliegt
Und wieder hebt sich meine Brust
Mein neues Fleisch gen Osten zieht
Überall brennen die Feuer der Leichen
Wieder scheint erhellt die Nacht
Und die in denen Leben schlummert
Schließen sich an dem neuen Weg
Schon bald wächst an das Heer an Zahl
Vom Tod gezeichnet, vom Tod geführt
Der Weg bringt uns zu jenen Städten
Wo schon die letzten Negativen warten
Bald fallen schreiend ihre Reihen
Der Boden färbt sich dunkel rot
Einzig blut und nackter Wahnsinn
Verkünder einer neuen Welt
Ich wird nicht ruhen niemals rasten
Bis auch der letzte negative fällt
Lass sie meine Waffen kosten
Dann erst ist der Plan erfüllt
Zwölf Jahre sind seit dem vergangen
Die Welt ist endlich menschenleer
Nunmehr Leichen ihre Bewohner
Und auch die zerfallen alsbald
Und so liegt es nun an mir
Meine zweite Existenz neigt sich dem Ende
Ich knüpf mir selbst die letzte Schlinge
Die meinen Nacken brechen wird
Songtekstvertaling
Ik kan niet sterven.
Zelfs mijn ziel is gemuteerd.
Ik zie de Rest van mijn leven
Het lichaam Ik ben stof besmeurd met bloed
Maar het einde wordt geweigerd
Omdat iets mij heeft gekozen.
De dood zelf geeft me Zijn gunst.
Maakt me zijn Gereedschap.
Stuur me naar de kolonie.
En zeg me wat ik moet doen.
Net als Lazarus keer ik terug
En de zieke legers leiden.
In een bos vind ik hem,
De gastheer die mijn ziel waardig is
Een sterk lichaam is resistent
Binnenkort zal mijn eigen vlees en bloed zijn.
Ik penetreer zijn geest.
Een kort gevecht, hij bezwijkt
En nogmaals, mijn borst doet zeer
Mijn nieuwe vlees beweegt naar het oosten.
Overal branden lijken.
Opnieuw schijnt de nacht
En in wie het leven sluimert
Voeg het nieuwe pad toe
Binnenkort groeit het leger in aantal
Getekend door de dood, geleid door de dood
De weg brengt ons naar die steden
Waar de laatste negatieven wachten
Binnenkort vallen ze schreeuwend in hun gelederen.
De vloer wordt donkerrood.
Alleen bloed en waanzin.
Herald of a new world
Ik zal niet rusten, nooit rusten.
Tot de laatste negatieve ook valt
Laat ze mijn wapens proeven.
Alleen dan is het Plan uitgevoerd
Twaalf jaar zijn verstreken sinds
De wereld is eindelijk verlaten.
Nu lijken hun inwoners.
En ze desintegreren te snel.
En dus is het aan mij.
Mijn tweede bestaan komt ten einde.
Ik bind mezelf aan de laatste strop.
Dat zal mijn nek breken.