Ефрем Амирамов — Один на один songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Один на один" van Ефрем Амирамов.
Songteksten
На смерть бьюсь за счастливую долю.
Если я проиграю последний свой бой
Жизнью стоит оплачивать волю.
Наши ставки опять, как всегда, не равны,
Я теряю так много и сразу.
Но такие законы у этой войны,
Я её не придумал, заразу.
Что ж, судьба, наводи страшных пушек стволы,
Рви снарядом открытую душу.
Мне же щит мой — поднять кандалы,
Только я не уйду и не струшу.
Знаю, честь мне не даст на колени упасть,
Не нужна вместе с рабством пощада.
Пусть не думает смерть, что разинула пасть
Испугать меня пламенем ада.
Я по жизни своей много зла испытал,
Я смеялся над долей мещанской.
Только то, кем я был, как любил, как мечтал
Скроет пепел судьбы каторжанской.
Только ты не спеши всё забвенью придать,
И смириться с потерею друга.
Хоть поплачь иногда, успокой лаской мать,
С её сердца сгони тень испуга.
Спой ей песню мою, посвященную ей,
Чтоб её не терзала кручина.
Пусть смирится она с горькой долей своей
И простит непутевого сына.
Почему в тридцать лет я слыву подлецом?
Кто так может во мне ошибаться?
Оступится бы мне и о камень лицом,
Чтоб в пыли и крови потеряться.
Songtekstvertaling
Ik vecht tot de dood voor een gelukstreffer.
Als ik mijn laatste gevecht verlies
Het leven is het waard om voor will te betalen.
Onze biedingen zijn, zoals altijd, niet gelijk.,
Ik verlies zoveel tegelijk.
Maar zo zijn de wetten van deze oorlog.,
Ik heb het niet uitgevonden.
Nou, het lot, richt op de verschrikkelijke kanonnen vaten,
Scheur je ziel open met een omhulsel.
M 'n Schild, m' n boeien.,
Maar ik ga niet weg om ermee weg te komen.
Ik weet dat mijn eer me niet op mijn knieën laat vallen.,
Je hebt geen genade nodig samen met slavernij.
Laat de dood niet denken dat hij zijn mond heeft geopend.
Maak me bang met de vlammen van de hel.
Ik heb veel kwaad meegemaakt in mijn leven.,
Ik lachte om het burgerlijke deel.
Alleen wat ik was, hoe Ik hield, hoe ik droomde
Zal de as van het lot van de veroordeelde verbergen.
Alleen haast je je niet om alles te vergeten.,
En accepteer het verlies van een vriend.
Huil tenminste soms, kalmeer je moeder met een streling.,
Verwijder de schaduw van angst uit haar hart.
Zing haar mijn lied opgedragen aan haar,
Zodat het Kruchina niet kwelt.
Laat haar haar bittere lot accepteren.
En vergeef de eigenzinnige zoon.
Waarom ben ik een schurk op mijn dertigste?
Wie kan er zo verkeerd over mij zijn?
Als ik over een steen struikelde met mijn gezicht,
Om te verdwalen in het stof en bloed.