Ефрем Амирамов — На мокром шоссе songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "На мокром шоссе" van Ефрем Амирамов.
Songteksten
Такие желанные эти часы.
Из аэропорта домой меня катит
По мокрой и скучной дороге такси,
И я — вечный раб своего настроенья,
Любуясь мечтами во всей их красе,
Все чувства и мысли отдам на мгновенье
Дороге, что ты называешь шоссе…
А мир задыхается в воплях и стонах,
Но доживает, который свой век,
Себя потеряв во дворцах и притонах,
Я только в дороге ещё человек.
Мы плоть берегли, честь и совесть теряли,
И мне уже нечем давно дорожить,
Они почему-то меня убивали,
Когда помогали жить…
И я, убегая от разных запретов,
И слова дурного уже не скажу,
И словно по кладбищу бедных поэтов,
По маме-России ещё поброжу.
Но время для песни ещё не настало,
И я вдохновеньем не так окрылён,
Чтоб сердце со слова, как с бритвы, стекало
И падало в пыль пролетевших времён.
А ты, зная всю мою сущность гнилую,
Постарайся не спорить с судьбой.
Всё равно я тебя поцелую,
Всё равно я останусь с тобой.
Мне кажется, мы никогда не менялись,
Мы всё не такие, как все…
Кто люди?.. Жаль мысли, что мёрзнуть остались
На мокром холодном шоссе.
Songtekstvertaling
Dit horloge is zo gewild.
Van de luchthaven thuis rolt me
Op een natte en saaie taxiweg,
En ik ben de eeuwige slaaf van mijn stemming,
Dromen bewonderen in al hun glorie,
Ik zal al mijn gevoelens en gedachten geven voor een moment
Hoe noem je een snelweg?…
En de wereld stikt van geschreeuw en gekreun.,
Maar leeft voort, wat zijn leeftijd is,
Zichzelf verliezen in de paleizen en bordelen,
Ik ben gewoon een ander persoon op de weg.
We hebben ons vlees gered, onze eer en ons geweten verloren. ,
En ik heb niets te koesteren voor een lange tijd,
Ze vermoorden me om een of andere reden.,
Toen ze je hielpen leven…
En ik, wegrennen van verschillende verboden,
Ik zal geen slecht woord zeggen.,
En als op een begraafplaats van arme dichters,
Ik zal door Rusland dwalen voor mijn moeder.
Maar de tijd voor het lied is nog niet gekomen,
En ik ben niet zo geïnspireerd,
Zodat het hart van het woord, als een scheermes, druppelde
En het viel in het stof van de tijd.
En jij, die al mijn rotte essentie kent,
Probeer niet te discussiëren met het lot.
Ik kus je toch wel.,
Ik blijf toch bij je.
Ik denk niet dat we ooit veranderd zijn.,
We zijn niet zoals iedereen.…
Wie zijn de mensen?.. Sorry voor de gedachte dat de kou bleef
Op een natte, koude snelweg.