Edwin McCain — Darwin's Children songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Darwin's Children" van Edwin McCain.
Songteksten
Seven million years of progress handed down on silver wings
Of gossamer and protein still we haven’t learned a thing
Are we caught up in our anger, locked up in our rage
In the opera of selection on this our earthly stage
And Charlie’s spinning laughing, laughing in his grave
Laughing at the prophecy, the prophecy he gave
Can we spread our wings like angels, can we break out of the grind
Are we destined to be Darwin’s children this time
The ribbons of our cigarettes vanish in the ai rIn the glow of our great teacher we sit and blankly stare
And the sky could open up and what would we have to say
Something cute about burning out, better than fading away
And Charlie’s spinning laughing, laughing in his grave
Laughing at the prophecy, the prophecy he gave
Can we spread our wings like angels, can we break out of the grind
Are we destined to be Darwin’s children this time
On the wings of invention now we hurdle toward our fate
As sure as the sunset burns
Collective resignation, evolutionary fate
When will we ever learn
And Charlie’s spinning laughing, laughing in his grave
Laughing at the prophecy, the prophecy he gave
Can we spread our wings like angels, can we break out of the grind
Are we destined to be Darwin’s children this time
Songtekstvertaling
Zeven miljoen jaar vooruitgang op Zilveren Vleugels
Van gossamer en proteïne hebben we nog niets geleerd.
Zijn we gevangen in onze woede, opgesloten in onze woede
In de opera van selectie op dit aardse toneel
En Charlie lacht, lacht in zijn graf.
Lachend om de profetie, de profetie die hij gaf
Kunnen we onze vleugels spreiden als engelen, kunnen we uit de sleur breken
Zijn we voorbestemd om Darwin ' s kinderen te zijn deze keer
De linten van onze sigaretten verdwijnen in de al rIn de gloed van onze grote leraar we zitten en staren
En de hemel kon opengaan en wat zouden we te zeggen hebben
Iets leuks over uitbranden, beter dan vervagen.
En Charlie lacht, lacht in zijn graf.
Lachend om de profetie, de profetie die hij gaf
Kunnen we onze vleugels spreiden als engelen, kunnen we uit de sleur breken
Zijn we voorbestemd om Darwin ' s kinderen te zijn deze keer
Op de vleugels van de uitvinding nu horden we naar ons lot
Zo zeker als de zonsondergang brandt
Collectief ontslag, evolutionair lot
Wanneer zullen we ooit leren
En Charlie lacht, lacht in zijn graf.
Lachend om de profetie, de profetie die hij gaf
Kunnen we onze vleugels spreiden als engelen, kunnen we uit de sleur breken
Zijn we voorbestemd om Darwin ' s kinderen te zijn deze keer