Edith Piaf — Les amants d'un jour songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les amants d'un jour" van Edith Piaf.
Songteksten
Moi j´essuie les verres
Au fond du café
J´ai bien trop à faire
Pour pouvoir rêver
Mais dans ce décor
Banal à pleurer
Il me semble encore
Les voir arriver…
Ils sont arrivés
Se tenant par la main
L´air émerveillé
De deux chérubins
Portant le soleil
Ils ont demandé
D´une voix tranquille
Un toit pour s´aimer
Au cœur de la ville
Et je me rappelle
Qu´ils ont regardé
D´un air attendri
La chambre d´hôtel
Au papier jauni
Et quand j´ai fermé
La porte sur eux
Y avait tant de soleil
Au fond de leurs yeux
Que ça m´a fait mal,
Que ça m´a fait mal…
Moi, j´essuie les verres
Au fond du café
J´ai bien trop à faire
Pour pouvoir rêver
Mais dans ce décor
Banal à pleurer
C´est corps contre corps
Qu´on les a trouvés…
On les a trouvés
Se tenant par la main
Les yeux fermés
Vers d´autres matins
Remplis de soleil
On les a couchés
Unis et tranquilles
Dans un lit creusé
Au cœur de la ville
Et je me rappelle
Avoir refermé
Dans le petit jour
La chambre d´hôtel
Des amants d´un jour
Mais ils m´ont planté
Tout au fond du cœur
Un goût de leur soleil
Et tant de couleurs
Que ça m´a fait mal,
Que ça m´a fait mal…
Moi j´essuie les verres
Au fond du café
J´ai bien trop à faire
Pour pouvoir rêver
Mais dans ce décor
Banal à pleurer
Y a toujours dehors…
… La chambre à louer…
Songtekstvertaling
Jessuie, de bril.
Onderaan de koffie
Ik heb te veel te doen.
Om te kunnen dromen
Maar in dit decor
Banaal om te huilen
Het lijkt me nog steeds
Zorg dat ze aankomen.…
Ze zijn aangekomen.
Handen vasthouden
De verbaasde lucht
Van twee cherubijnen
De zon dragen
Ze vroegen
Een stille stem
Een dak om te bloeden
In het hart van de stad
En ik herinner me
Dat zij toekeken
Dun air tender
Hotelkamer
Met geel papier
En toen ik sloot
De deur op hen
Er was zoveel zon.
Diep in hun ogen
Dat het me pijn doet,
Dat het me pijn doet…
Ik, jessuie de bril
Onderaan de koffie
Ik heb te veel te doen.
Om te kunnen dromen
Maar in dit decor
Banaal om te huilen
Het is lichaam tegen lichaam.
Wie heeft ze gevonden?…
We hebben ze gevonden.
Handen vasthouden
Ogen dicht
Naar andere ochtenden
Gevuld met zonneschijn
We leggen ze in bed.
Verenigd en rustig
In een uitgegraven bed
In het hart van de stad
En ik herinner me
Hebben gesloten
In de kleine dag
Hotelkamer
Liefhebbers van een dag
Maar ze mount geplant
Diep in het hart
Een voorproefje van hun zon
En zoveel kleuren.
Dat het me pijn doet,
Dat het me pijn doet…
Jessuie, de bril.
Onderaan de koffie
Ik heb te veel te doen.
Om te kunnen dromen
Maar in dit decor
Banaal om te huilen
Er is altijd daarbuiten.…
... De kamer te huur…