Edith Piaf — Je suis à toi songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Je suis à toi" van Edith Piaf.

Songteksten

Un matin le printemps est sorti
De son lit pour aller faire la vie
Et pour repeindre en bleu tout le gris
Qui traînait sur les murs de Paris.
Du gris, il y en avait dans ma vie,
Mais ce jour-là, mais ce jour-là,
D’un seul coup, tout fut repeint en bleu,
Le ciel et les yeux des amoureux.
Du coup, pour le Pont-Neuf et la Seine,
Ce fut l’heure pour eux d’entrer en scène.
Sur ce pont, nous nous sommes croisés.
Moi, ce jour là j’allais tout droit,
Droit devant moi, vers je ne sais quoi…
Rappelle-toi…
Des jonquilles, 'y en a eu par milliers.
On savait où aller les chercher.
Qu’ils sont chauds, les prés au mois de mai.
Qu’ils sont hauts, les blés au temps d’aimer.
Qu’ils sont beaux, les mots que tu disais:
«Je suis à toi… Je suis à toi.»
Ces mots-là, on ne s’en lasse jamais.
Ils sont faits, semble-t-il, pour durer.
J’aimais t’entendre les murmurer,
D’autant plus que pour moi ils semblaient vrais.
Pour moi-même, ne t’ai-je pas crié:
«Je suis à toi… Je suis à toi
Mais garde-moi et serre-moi tout contre toi…»
Un matin, l'été a fichu le camp
En laissant en souvenir du printemps
Des feuilles qui virevoltent au vent
D’un automne qui ne prend pas de gants
Pour venir me dire à bout portant:
«Je suis à toi…»
Aujourd’hui, les beaux jours sont sortis.
C’est fini, ils ont quitté Paris.
L’hiver va revenir mettre en gris
Tout le bleu que notre amour y avait mis.
Du gris, mon Dieu, qu’y en a dans ma vie.
Je suis à toi… Je suis à toi…
Mais reviens-moi comme autrefois…
…Je suis à toi…

Songtekstvertaling

Op een ochtend kwam de lente uit
Van zijn bed om het leven op te maken
En om in het blauw al het grijs te schilderen
Rond de muren van Parijs hangen.
Gray, er was iets in mijn leven.,
Maar die dag, maar die dag,
In één klap werd alles in blauw geschilderd. ,
De hemel en de ogen van geliefden.
Dus, voor de Pont-Neuf en de Seine,
Het was tijd voor hen om op het podium te komen.
Op deze brug kwamen we elkaar tegen.
Ik, die dag ging ik op het rechte pad.,
Recht voor me, richting ik weet niet wat…
Herinneren…
Narcissen, er zijn er duizenden geweest.
We wisten waar we ze konden krijgen.
Dat ze warm zijn, de weiden in Mei.
Dat ze hoog zijn, het tarwe op tijd om lief te hebben.
Hoe mooi ze zijn, de woorden die je altijd zei:
"Ik ben van jou ... Ik ben van jou.»
Die woorden, je wordt nooit moe.
Ze zijn gemaakt, zo lijkt het, om te duren.
Ik hoorde je ze graag fluisteren.,
Vooral omdat ze voor mij waar leken.
Heb ik niet tegen je geschreeuwd?:
"Ik ben van jou... Ik ben van jou.
Maar hou me vast en hou me tegen je.…»
Op een ochtend verliet summer het kamp.
Verlaten ter herinnering aan de lente
Bladeren draaien in de wind
Uit een herfst zonder handschoenen
Om het me van dichtbij te vertellen.:
"Ik ben van jou…»
Vandaag zijn de zonnige dagen voorbij.
Het is voorbij, Ze hebben Parijs verlaten.
De Winter komt terug in grijs
Al het blauw dat onze liefde erin had gestopt.
Gray, mijn God, wat is er in mijn leven.
Ik ben van jou... Ik ben van jou.…
Maar kom terug zoals je vroeger deed.…
... Ik ben van jou.…