Edith Piaf — il y avait songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "il y avait" van Edith Piaf.
Songteksten
Il y avait un garçon qui vivait simplement,
Travaillant dans le faubourg.
Il y avait une fille qui rêvait simplement
En attendant l’amour.
Il y avait le printemps,
Le printemps des romans
Qui passait en chantant
Et cherchait deux cœurs troublants
Pour prêter ses serments
Et en faire des amants.
Il y a eu un moment merveilleux,
Lorsque leurs regards se sont unis.
Il y a eu ces instants délicieux
Où, sans rien dire, ils se son compris.
Il y a eu le destin
Qui a poussé le gamin
A lui prendre la main.
Il y a eu la chaleur,
La chaleur du bonheur
Qui leur montait au cœur.
Il y avait cette chambre meublée
Aux fenêtres donnants sur la cour.
Il y avait ce couple qui s’aimait
Et leurs phrases parlaient de toujours.
Il y avait le gamin
Qui promenait’sa main
Dans les cheveux de lin
De la fille aux yeux rêveurs
Tandis que dans leur cœur
S’installait le bonheur.
Il y a eu ces deux corps éperdus
De bonheur, de joies sans pareils.
Il y a eu tous les rêves perdus
Qui remplaçaient leurs nuits sans sommeil.
Il y a eu le moment
Où, soudain, le printemps
A repris ses serments.
Il y a eu le bonheur
Qui s’est enfui en pleurs
D’avoir brisé deux cœurs.
Il y avait un garçon qui vivait simplement,
Travaillant dans le faubourg.
Il y avait une fille qui pleurait en songeant
A son premier amour.
Il y avait le destin
Qui marchait son chemin
Sans s’occuper de rien.
Tant qu’il y aura des amants,
Il y aura des serments qui ne dureront qu’un printemps…
Songtekstvertaling
Er was een jongen die gewoon leefde,
Werken in de buitenwijken.
Er was een meisje dat net droomde
Wachten op liefde.
Het was lente.,
De lente van romans
Wie passeerde door te zingen
En was op zoek naar twee verontrustende harten
Om zijn eden te verbinden.
En maak ze minnaars.
Er was een geweldige tijd.,
Toen hun uiterlijk bij elkaar kwam.
Er waren die heerlijke momenten.
Waar, zonder iets te zeggen, ze zichzelf begrepen.
Er was het lot.
Wie duwde de jongen
Pak zijn hand.
Daar was de hitte.,
De warmte van geluk
Dat ging omhoog in hun hart.
Er was een gemeubileerde kamer.
Naar de ramen met uitzicht op de binnenplaats.
Er was een stel dat van elkaar hield.
En hun zinnen spraken altijd over.
Daar was de jongen.
Die met zijn hand liep
In linnen haar
Van het meisje met dromerige ogen
Terwijl in hun harten
Geluk geregeld.
Er waren twee lichamen verloren.
Geluk, vreugde zonder gelijke.
Er zijn alle verloren dromen geweest.
Die hun slapeloze nachten vervingen.
Er was een moment.
Waar, plotseling, lente
Nam zijn Eden weer.
Er was geluk
Die in tranen wegrende
Voor het breken van twee harten.
Er was een jongen die gewoon leefde,
Werken in de buitenwijken.
Er huilde een meisje terwijl ze dacht:
Op zijn eerste liefde.
Er was het lot.
Die zijn weg bewandelde
Zonder iets te regelen.
Zolang er geliefden zijn,
Er zijn eden die slechts één lente duren.…