Edith Piaf — Escale songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Escale" van Edith Piaf.

Songteksten

Le ciel est bleu la mer est verte
Laisse un peu la f’nêtre ouverte
Le flot qui roule à l’horizon
Me fait penser à un garçon
Qui ne croyait ni Dieu ni diable
Je l’ai rencontré vers le nord
Un soir d’escale sur un port
Dans un bastringue abominable
L’air sentait la sueur et l’alcool
Il ne portait pas de faux col
Mais un douteux foulard de soie
En entrant je n’ai vu que lui
Et mon c ur en fut ébloui
De joie
Le ciel est bleu la mer est verte
Laisse un peu la f’nêtre ouverte
Il me prit la main sans un mot
Il m’entraîna hors du bistro
Tout simplement d’un geste tendre
Ce n'était pas un compliqué
Il demeurait au bord du quai
Je n’ai pas cherché à comprendre
Sa chambre donnait sur le port
Des marins saouls chantaient dehors
Un bec de gaz un halo blême
Éclairait le triste réduit
Il m'écrasait tout contre lui
Je t’aime
Le ciel est bleu la mer est verte
Laisse un peu la f’nêtre ouverte
Son baiser me brûle toujours
Est ce là ce qu’on dit l’amour
Son bateau mouillait dans la rade
Chassant les ombres de la nuit
Au jour naissant il s’est enfui
Pour rejoindre ses camarades
Je l’ai vu monter sur le pont
Et si je ne sais pas son nom
Je connais celui du navire
Un navire qui s’est perdu
Quant au marin je ne l’ose plus
Rien dire
Le ciel est bas la mer est grise
Ferme la f’nêtre à la brise

Songtekstvertaling

De lucht is blauw de zee is groen
Laat het venster een tijdje open
De stroom die aan de horizon rolt
Doet me denken aan een jongen
Die noch God, noch de duivel gelooven.
Ik ontmoette hem in het noorden.
Op een avond in een haven
In een afschuwelijke Billenkoek.
De lucht rook zweet en alcohol.
Hij droeg geen neppe halsband.
Maar een dubieuze zijden sjaal
Toen ik binnenkwam zag ik alleen hem.
En mijn hart was verblind
Vreugde
De lucht is blauw de zee is groen
Laat het venster een tijdje open
Hij nam mijn hand zonder een woord
Hij sleepte me uit de bistro.
Gewoon een teder gebaar.
Het was niet ingewikkeld.
Hij bleef aan de rand van de kade.
Ik wilde het niet begrijpen.
Zijn kamer keek over de haven.
Dronken matrozen zongen buiten.
Een snavel gas een halo bleekmiddel
Verlichte de verdrietige
Hij verpletterde me over hem heen.
Ik hou van je.
De lucht is blauw de zee is groen
Laat het venster een tijdje open
Haar kus brandt me altijd.
Is dat wat ze zeggen liefde
Zijn boot lag in de haven.
Achter de schaduwen van de nacht aan
Op de Opstandingsdag liep hij weg.
Om zich bij zijn kameraden aan te sluiten
Ik zag hem op de brug.
En als ik zijn naam niet weet
Ik ken die van het schip.
Een schip dat verloren is gegaan.
Wat de ZEEMAN betreft, ik durf niet meer.
Er valt niets te zeggen.
De hemel is laag de zee is grijs
Sluit het raam voor de wind