Edgar Broughton Band — The Birth songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Birth" van Edgar Broughton Band.
Songteksten
She lay in the dust began to die
Wondering how long it would take her
The scorpion drooled winked his eye
Wondered if he could make her
The pain was right twice as nice
She realised she was in labour
Life was a fight with men and mice
Mind how you talk to your neighbours
She cried in the heat shaking her meat
Sure she needed no friend
As much as this was beginning
It would sure make a beautiful end
The sand blew up in confusion
Salt running out of her pores
That being borne inside her
Was near to the end of its course
Her tits thrust up to Heaven
Her back was arched like a bow
The heat in the mother lay quiet
It was a long way to come just to go Her body lay limp in the desert
Soaked with the love she gave
Her shadow will lie there forever
Reminding us all of that day
The scorpion wandered all over her body
Vultures stood still in the sky
If this was the end of beginning
Who was born and did anyone die
How those birds searched for her offspring
Craving to beat off her pride
So futile was all of their searching
Nothing that lived had … such eyes
Songtekstvertaling
Ze lag in het stof en begon te sterven.
Ik vroeg me af hoe lang het zou duren.
De schorpioen kwijlde met zijn oog.
Ik vroeg me af of hij haar kon dwingen.
De pijn was twee keer zo mooi.
Ze besefte dat ze aan het bevallen was.
Het leven was een gevecht met mannen en muizen.
Let op hoe je met je buren praat.
Ze huilde in de hitte en schudde haar vlees.
Natuurlijk had ze geen vriend nodig.
Zo veel als dit begon
Het zou zeker een mooi einde maken
Het zand ontplofte in verwarring.
Zout raakt uit haar poriën.
Dat in haar gedragen wordt
Was aan het einde van zijn weg
Haar tieten naar de hemel
Haar rug was gebogen als een boog.
De hitte in de moeder lag stil
Het was een lange weg om te gaan. haar lichaam lag mank in de woestijn.
Doordrenkt met de liefde die ze gaf
Haar schaduw zal daar voor altijd liggen.
Herinnert ons aan die dag
De schorpioen zwierf over haar hele lichaam.
Gieren stonden stil in de lucht
Als dit het einde van het begin was
Die geboren en gestorven is
Hoe de vogels naar haar nageslacht zochten.
Hunkerend om haar trots af te slaan
Zo zinloos was al hun zoeken
Niets dat leefde had zulke ogen .