EbonyLake — Within Deepest Red [The Opening of...] songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Within Deepest Red [The Opening of...]" van EbonyLake.

Songteksten

Quietly as it began, spilling then forming.
This rain is so strange… emerald I think.
The owl by my window brings tales of another…
Apparently melting our opal.
We centre around this crying ghost;
Feed it wine and show it the moon,
In it’s green fixation.
I am the essence of an evening storm, the fiery obsession inside me Within deepest red.
Forever eyes, so tiny,
Disappear into the undergrowth.
Ghostly lights, jade and crimson,
The head of a swan adrift on high seas.
I am the essence of an evening storm, the fiery obsession inside me Within deepest red.
The horses await us, several of them, elegantly white.
Lovelorn eyes that search the darkness,
Eyes of the fox I intrigue you.
Misty moors beneath face of night,
Hide yourself before I waste you.
I smell Brasnov yet I do sleep, I dance with her body in the Arges deep.
The owl by my window brings tales of another… apparently melting our oceans.
Some see me in the dark, carving shapes into the sand.
Unexplainable sound phantom gathering ground.
I feed your womb, as we wait for the rain and peace favours us at last and
talking is strain and as I await, the moon turns liquid in the sea.
Blood and snow serenade, immense anger of the clouds.
Unknown paths of the mind, macabre gut-churning sounds.

Songtekstvertaling

Stil als het begon, morste en vormde zich.
Deze regen is zo vreemd... Smaragd denk ik.
De uil bij mijn raam brengt verhalen van een ander…
Blijkbaar smelt onze opal.
We draaien rond deze huilende geest.;
Geef hem wijn en laat hem de maan zien,
Er zit groene fixatie in.
Ik ben de essentie van een avondstorm, de vurige obsessie in mij in het diepste rood.
Voor altijd ogen, zo klein,
Verdwijn in het struikgewas.
Spookachtige lichten, jade en crimson,
Het hoofd van een zwaan op volle zee.
Ik ben de essentie van een avondstorm, de vurige obsessie in mij in het diepste rood.
De paarden wachten op ons, een aantal van hen, elegant wit.
Verliefde ogen die de duisternis zoeken,
Ogen van de vos ik intrigeer je.
Misty moors beneath face of night,
Verstop je voor ik je afmaak.
Ik ruik Brasnov, maar ik slaap, ik dans met haar lichaam in de Arges.
De uil bij mijn raam brengt verhalen over een ander... die blijkbaar onze oceanen aan het smelten is.
Sommigen zien me in het donker, vormen in het zand snijden.
Onverklaarbare geluid spook verzamelgrond.
Ik voed je baarmoeder, terwijl we wachten op de regen en de vrede ons eindelijk bevoordeelt en
praten is spanning en terwijl ik wacht, wordt de maan vloeibaar in de zee.
Bloed en sneeuw serenade, immense woede van de wolken.
Onbekende paden van de geest, macabere gut-kolkende geluiden.