Dueto Los Armadillos — Camilo y Carlos songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Camilo y Carlos" van Dueto Los Armadillos.
Songteksten
Quiero la mejor lira, la voz inagotable
Tener el dulce aliento para poder cantar
Las notas que les traigo, les voy a pronunciar
17 de Marzo año 91
Cuando por una dama quien testigo sera
Ahi moriria su esposo junto con su sobrino
La amaba el asesino y tuvo que matar
A Camilo Tiburcio y a Carlos Villamar
Supilosto es el pueblo donde ellos radicaban
Salieron con la mira rumbo a Tlacotepec
Llegando habia una fonda pidieron de comer
Las 7 mas o menos ese dia por la tarde
Comiendo se encontraban cuando ese alguien llegó
Sin demostrar malicia con su pistola en mano
Tomandoles ventaja a ellos les disparó
Los dos cayendo un tiempo la muerte los cubrió
Pobre de su familia recibir la sorpresa
Les causó gran tristeza la muerte de los dos
Decian entre sollosos perdonales mi Dios
La gente de su pueblo a diario los recuerda
Porque eran muy amables en su forma de ser
Tranquilos y sencillos, tan finos, y tan nobles
Valiosos son los hombres que saben comprender
Venganza nunca esperen por ellos cometer
Me voy ya me despido, ya les canté estos versos
A Camilo y a Carlos ya los cubrió el panteon
Ignoren si os ofendo y otorguenme perdon
Songtekstvertaling
Ik wil de beste Lier, De onuitputtelijke stem
Heb de zoete adem om te zingen
De aantekeningen die ik je breng, verklaar ik ze.
17 maart jaar 91
Wanneer een getuige zal komen.
Haar man en neef zouden daar sterven.
De moordenaar hield van haar en moest haar doden.
Aan Camilo Tiburcio en Carlos Villamar
Supilosto is het dorp waar ze woonden.
Ze mikken op Tlacotepec.
Er kwam een fonda aan om te eten.
7 of zo die dag in de middag
Ze waren aan het eten toen die iemand aankwam.
Zonder kwaadwilligheid te tonen met zijn pistool in de hand
Hij maakte misbruik van ze en schoot ze neer.
De twee vallen voor een tijdje dood bedekt hen
Arme familie krijgt de verrassing
Zij waren zeer bedroefd over de dood van de twee
Ze zeiden tussen de snikken om mijn God te vergeven.
De mensen van zijn dorp gedenken hen dagelijks.
Omdat ze erg aardig waren in hun manier van zijn
Rustig en eenvoudig, zo fijn, en zo nobel
Waardevol zijn mannen die weten hoe ze het moeten begrijpen.
Wacht niet tot zij zich wreken.
Ik ga weg. Ik ga weg. Ik ga weg.
Camilo en Carlos zijn al gedekt door het pantheon.
Negeer als ik je beledig en vergeef me.