Drew Danburry — Blake Henderson Taughtme That Teamwork Makes the Dreamwork! songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Blake Henderson Taughtme That Teamwork Makes the Dreamwork!" van Drew Danburry.
Songteksten
By now, you’ll be, a million miles gone, your tongue between your teeth,
Captive conundrums, replaced with a lark, riding those railings,
well into the dark.
And execrated when you’re found again.
And although you won’t consider coming home, at least consider those,
Kissing their Bibles and gilding their eyes, jarring the heavens with their
plaintive cries,
And throwing their bonnets o’er mills.
In the light of your own vampire you can always count on being empty and greedy,
Cause piling tomorrows will leave you empty days with waiting games to skin
your knees.
You haven’t hit your stride, you’ve hit an access, a coward’s contest,
Presenting prattle to ironed ears with a stethoscope in your hands.
But if you could just remember winsome days, withholding your disdain,
Thin skinned and hopeful, conjecturing how to kill your albatross and to avow,
Chivalry among all men.
With acquaintances like an interlacing arcade count on them at hazard when in disaster,
You know well the price of ladder rungs but lost the value of good friends.
Not realizing criticism doesn’t contribute, eviscerating, defenestrating.
Traditions once maintaining joy, now sullied and undermined.
But oh how it helps when mavens thrush like tones outweigh those making bones,
And if all the auguries are looking bleak if words twist to justify death for
belief,
Well good timber does not grow with ease.
Songtekstvertaling
Nu ben je al een miljoen kilometer weg, je tong tussen je tanden.,
Captive conundrums, vervangen door een leeuwerik, rijdend op die railings,
goed in het donker.
En uitgevoerd als je weer gevonden wordt.
En hoewel je niet overweegt om naar huis te komen, overweeg die dan tenminste.,
Hun Bijbels kussen en hun ogen vergulden, de hemel scharrelen met hun
duidelijke kreten,
En met hun mutsen gooien.
In het licht van je eigen vampier kun je er altijd op rekenen dat je leeg en hebzuchtig bent.,
Want stapelen van morgen laat je lege dagen achter met het wachten op spelletjes om te villen
je knieën.
Je hebt nog geen stap gezet, je hebt een toegang bereikt, een laffe wedstrijd.,
Ik presenteer Pratt aan gestreken oren met een stethoscoop in je handen.
Maar als je je enkele dagen kon herinneren, je minachting achterhouden,
Dun gevild en hoopvol, gisend hoe je je Albatros te doden en toe te geven,
Ridderlijkheid onder alle mannen.
Met kennissen als een interlacing arcade reken op hen in gevaar wanneer in een ramp,
Je kent de prijs van ladder rungs maar verloor de waarde van goede vrienden.
Het niet beseffen van kritiek draagt niet bij aan, het ontwijkend, defenestrerend.
Tradities die ooit vreugde in stand hielden, nu bezoedeld en ondermijnd.
Maar hoe het helpt als de Lijster van de mavens opweegt tegen de botten.,
En als alle auguries er somber uitzien als woorden verdraaien om de dood te rechtvaardigen voor
overtuiging,
Goed hout groeit niet met gemak.