Dreamscapes of the Perverse — The Sickness Dominion songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Sickness Dominion" van Dreamscapes of the Perverse.
Songteksten
Blind eyes turned in search
Beyond this defiled graveland
Tainted memories sleep in sweet repose
Dissonant nightchoirs sing in the moonlight
Mourning heartsongs which leave me yearning
To hear once again those hymns
To which the dead arose
I taste the world’s noxious tears
Upon my severed tongue
The alluring sweet breath of death
Through my broken nose I breathe
As the bastard progeny of hope lies stillborn
While the debauched weeping mother
Seeks refuge from passion’s spectre
And yearns for these haunting visions to fade
I do not see the sharpened glares of the jaded
Whilst the whirlwind of gathering voices I evade
As the envious ghosts wish to strip this blind man
From the sheltered world he has made
Mannequins lie smashed
Among the ruins of this world
I see them as the corpses of those
Who I once held dear
But they were all decoys
From the very beginning of my life
My vision is warped and clouded
By a parturient film of fear
Never have I shorn my aversion to nightmares
Since the morning I awoke to the horror
And realization of being hopelessly transfixed
By macabre demons astride their broken masters
Swirling admist the fragile illusion
Of awareness are the turbulent currents of resolve
Blessedly never arriving to fulfill
Their promise to the fates that have turned away
Songtekstvertaling
Blinde ogen op zoek
Verder dan graveland
Bedorven herinneringen slapen in zoete rust
Dissonant nightchoirs sing in the moonlight
Rouwenden die me hunkeren.
Om die gezang weer te horen.
Waarop de doden zijn opgewekt
Ik proef de schadelijke tranen van de wereld
Op mijn afgehakte tong
De verleidelijke zoete adem van de dood
Door mijn gebroken neus adem ik.
Als de bastaard nageslacht van hoop doodgeboren is
Terwijl de losbandige huilende moeder
Zoekt bescherming tegen het spook van de passie
En hunkert naar deze visioenen om te vervagen
Ik zie niet de geslepen glans van de afgestompte
Terwijl de wervelwind van het verzamelen van stemmen ik ontwijk
Zoals de afgunstige geesten deze blinde man willen strippen.
Van de beschutte wereld die hij gemaakt heeft
Mannequins liggen kapot.
Tussen de ruïnes van deze wereld
Ik zie ze als de lijken van hen.
Die ik ooit liefhad.
Maar het waren allemaal lokvogels.
Vanaf het begin van mijn leven
Mijn visie is vertroebeld en vertroebeld
Door een parturiënt film van angst
Nooit heb ik mijn afkeer van nachtmerries beschaamd
Sinds de ochtend werd ik wakker van de verschrikking
En realisatie van het hopeloos transformeren
Door macabere demonen op hun gebroken meesters
Zwellende bewonderaar van de fragiele illusie
Bewust zijn zijn de turbulente stromen van vastberadenheid
Gezegend komt hij nooit aan om te vervullen.
Hun belofte aan het lot dat zich afwendt