Draconian — Through Infectious Waters (A Sickness Elegy) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Through Infectious Waters (A Sickness Elegy)" van Draconian.
Songteksten
This flesh holds me captive
And in quest of liberation
As the sheep flock in the dissonance
I tread in dissent
To the piercing light that sears our hearts
To the sickness that plagues our spirits
I cannot revere in this blind acceptance
And falter in my comprehension
Forfeit my injured soul
This affliction I respire!
Heal this restless spirit
That bestowed naught
Heal this heart that approached the world, as I relegate
I consign!
Heal my heart, my weeping soul
I consign this putrid flesh
Nothing here, nobody there
Erroneous illness shouting
The outcry reviles this tattered soil
Drowning the world in filth and distortion
Forfeit my injured soul
This affliction I respire!
Heal this restless spirit
That bestowed naught
Heal this heart that approached the world, as I relegate
I consign!
Heal my heart, my weeping soul
I consign this putrid flesh
I’ll leave my conscience to die
A barrenness of dreams and anticipation
Life and hope shrivel into the void
Heal this heart that approached the world, as I relegate
I consign!
Heal this heart, my weeping soul
I consign this putrid flesh
In this pantheon of sorrow
We are everything, yet nothing!
And as long we’re breathing
The burden devoid of conclusion!
Unaided I slither ravaged
Silent and alone
I smolder in anxious strife
I decline these exhausted remnants of decay
The world is coming to an end
A vast ocean of disease
All hope is lost
Or perhaps this is the cradle of salvation
(All hope is lost)
I must tranquil these turbulent waters
No more expressions shall leave my trait
No further words shall be spoken
This illness they conceived
Broke my tired wings
Songtekstvertaling
Dit vlees houdt me gevangen.
En op zoek naar bevrijding
Als het schapen koppel in de dissonantie
Ik loop in tegenstand.
Naar het doordringende licht dat onze harten sedert
Op de ziekte die onze geesten teistert.
Ik kan niet vereren in deze blinde acceptatie.
En hij wankelt in mijn begrip.
Verlies mijn gewonde ziel
Deze aandoening die ik respecteer!
Genees deze rusteloze geest.
Die niets gaf
Genees dit hart dat de wereld benaderde, terwijl ik degradeer.
Ik consign!
Genees mijn hart, mijn huilende ziel
Ik wijs dit verrotte vlees aan.
Niets hier, niemand daar.
Verkeerde ziekte schreeuwen
De opstand verraadt deze verscheurde grond.
De wereld verdrinken in vuiligheid en vervorming
Verlies mijn gewonde ziel
Deze aandoening die ik respecteer!
Genees deze rusteloze geest.
Die niets gaf
Genees dit hart dat de wereld benaderde, terwijl ik degradeer.
Ik consign!
Genees mijn hart, mijn huilende ziel
Ik wijs dit verrotte vlees aan.
Ik laat mijn geweten sterven.
Een barrenheid van dromen en anticipatie
Leven en hoop verschrompelen in de leegte
Genees dit hart dat de wereld benaderde, terwijl ik degradeer.
Ik consign!
Genees dit hart, mijn huilende ziel
Ik wijs dit verrotte vlees aan.
In dit pantheon van verdriet
Wij zijn alles, maar niets!
En zolang we ademen
De last zonder conclusie!
Zonder hulp werd ik geteisterd
Stil en alleen
Ik rook in angstige strijd.
Ik wijs deze uitgeputte overblijfselen van verval af.
De wereld vergaat.
Een grote oceaan van ziektes
Alle hoop is verloren
Of misschien is dit de wieg van de redding
(Alle hoop is verloren)
Ik moet deze turbulente wateren verdoven.
Geen uitdrukkingen meer zullen mijn eigenschap achterlaten.
Er wordt niet meer gesproken.
Deze ziekte die zij hebben verwekt
Brak mijn vermoeide vleugels