Draconian — The Solitude songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Solitude" van Draconian.
Songteksten
While stars outspread the night-time watch
and wind through darkened treetops swirl;
I slowly bow my frozen features
in grief, in sadness and in woe…
in grief, in sadness and in woe.
In solitude forever!
Forever I see, forever I hear, forever I smell,
forever I taste and forever I feel the solitude…
No voice (no voice), no hand (no hand) of human source
can reach me (reach me) in this place…
though fallen (fallen) figures (figures) closely passes
and invites me (invites me) into somber dance…
this somber dance!
Cold and desolate my soul turns grey,
(and) alone I witness the neverending day.
My wasted dreams lie silent and dead
within this darkened tears I shed…
this darkened tears I shed.
In solitude forever!
So lonely I stand on this tortured cliff
hearing distant cosmic echoes calling;
beckons me to decline this withered beauty
and leave this lie to greet the night…
the night without an end.
The solitude…
This solitary life…
Maybe I should just end it all…
Yes, I should just end it all!
Songtekstvertaling
Terwijl de sterren de nachtwaker uitspreiden
en de wind door verduisterde boomtoppen.;
Ik buig langzaam mijn bevroren gelaatstrekken
in verdriet, verdriet en verdriet…
in verdriet, verdriet en verdriet.
In eenzaamheid voor altijd!
Voor altijd zie ik, voor altijd hoor ik, voor altijd ruik ik,
voor altijd proef ik en voor altijd voel ik de eenzaamheid…
Geen stem (geen stem) , geen hand (geen hand) van menselijke bron
kan me bereiken op deze plek…
hoewel gevallen (gevallen) cijfers (cijfers) nauw passeren
en nodigt mij uit tot een sombere dans…
deze sombere dans!
Koud en verlaten mijn ziel wordt grijs,
alleen ben ik getuige van de oneindige dag.
Mijn verspilde dromen liggen stil en dood
in deze verduisterde tranen vergiet ik…
die verduisterde tranen die ik liet.
In eenzaamheid voor altijd!
Zo eenzaam sta ik op deze gekwelde klif
hoor verre kosmische echo ' s roepen;
wenkt me om deze verdorde schoonheid af te wijzen.
en laat deze leugen achter om de nacht te begroeten…
de nacht zonder einde.
Eenzaamheid…
Dit eenzame leven…
Misschien moet ik er gewoon een eind aan maken.…
Ja, ik moet er gewoon een eind aan maken.