Draconian — The Last Hour of Ancient Sunlight songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Last Hour of Ancient Sunlight" van Draconian.
Songteksten
Black is the sunlight shimmering below;
It flows through life and the guilt we share
Our sorrow, it cuts through the undergrowth,
As we abandon this ravenous Earth alone
The zeitgeist dimmed the surface and seized the soul
Our Mother wept behind the fence,
And we drained her blood, then forgetting her face,
And hide from everyone…
To breathe, to conquer,
To linger, to utilize the ignorant herd
In rapture from nature we divorce,
Like orphans by desire,
From this closing light
The bewildered sleep —
The shadowy voyager is lurking;
He’s in the flesh of landscapes vaporous
The vacant, untiring Sovran of old…
He’s the machinery; igniting the paralyzed soil
We took the blood of the earth
And fell in love with death
With life itself as an excuse
Black is the sunlight shimmering below;
It flows through life and the guilt we share
We’re hiding in chorus as starry eyes close,
And seasons part in farewell;
'cause we drained her blood, then forgetting her face
To hide from everyone
The bewildered sleep —
The shadowy voyager is lurking;
He’s in the flesh of landscapes vaporous
The vacant, untiring Sovran of old…
He’s the machinery; igniting the paralyzed soil
Songtekstvertaling
Zwart is het zonlicht dat glinstert;
Het stroomt door het leven en de schuld die we delen
Ons verdriet snijdt door de ondergroei.,
Terwijl we deze uitgehongerde Aarde alleen verlaten
De zeitgeist dimde het oppervlak en greep de ziel.
Onze moeder huilde achter het hek.,
En we hebben haar bloed afgetapt en haar gezicht vergeten. ,
En verstop je voor iedereen.…
Om te ademen, te veroveren,
Om te blijven hangen, om de onwetende kudde te gebruiken.
In vervoering van de natuur scheiden we,
Als wezen door verlangen,
Van dit sluitende licht
De verbijsterde slaap —
De shadowy voyager loert.;
Hij is in het vlees van landschappen verdampt
Het vacante, onvermoeibare Sovran van de oude…
Hij is de machine, die de verlamde grond ontbrandt.
We namen het bloed van de aarde.
En werd verliefd op de dood
Met het leven zelf als excuus
Zwart is het zonlicht dat glinstert;
Het stroomt door het leven en de schuld die we delen
We verstoppen ons in koor als starry eyes close,
And seasons part in farewell;
omdat we haar bloed hebben leeggezogen en haar gezicht hebben vergeten.
Om je voor iedereen te verbergen.
De verbijsterde slaap —
De shadowy voyager loert.;
Hij is in het vlees van landschappen verdampt
Het vacante, onvermoeibare Sovran van de oude…
Hij is de machine, die de verlamde grond ontbrandt.