Don McLean — Tapestry songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tapestry" van Don McLean.
Songteksten
Every thread of creation is held in position
by still other strands of things living.
In an earthly tapestry hung from the skyline
of smouldering cities so gray and so vulgar,
as not to be satisfied with their own negativity
but needing to touch all the living as well.
Every breeze that blows kindly is one crystal breath
we exhale on the blue diamond heaven.
As gentle to touch as the hands of the healer.
As soft as farewells whispered over the coffin.
We’re poisoned by venom with each breath we take,
from the brown sulphur chimney and the black highway snake.
Every dawn that breaks golden is held in suspension
like the yoke of the egg in albumen.
Where the birth and the death of unseen generations
are interdependent in vast orchestration
and painted in colors of tapestry thread.
When the dying are born and the living are dead.
Every pulse of your heartbeat is one liquid moment
that flows through the veins of your being.
Like a river of life flowing on since creation.
Approaching the sea with each new generation.
You’re now just a stagnant and rancid disgrace
that is rapidly drowning the whole human race.
Every fish that swims silent, every bird that flies freely,
every doe that steps softly.
Every crisp leaf that falls, all the flowers that grow
on this colourful tapestry, somehow they know.
That if man is allowed to destroy all they need.
He will soon have to pay with his life, for his greed.
Songtekstvertaling
Elke draad van creatie wordt in positie gehouden
door nog andere dingen die leven.
In een aards Tapijt opgehangen aan de skyline
van smeulende steden zo grijs en zo vulgair,
om niet tevreden te zijn met hun eigen negativiteit
maar ook de levenden moeten aanraken.
Elke bries die vriendelijk waait is één kristal adem.
we ademen uit op de blauwe diamanten hemel.
Zo zacht om aan te raken als de handen van de genezer.
Zo zacht als afscheid fluisterde over de kist.
We worden vergiftigd door gif bij elke ademtocht die we nemen.,
van de bruine zwavel schoorsteen en de zwarte snelweg slang.
Elke zonsopgang die goud breekt wordt in schorsing gehouden.
zoals het juk van het ei in albumen.
Waar de geboorte en de dood van ongeziene generaties
zijn onderling afhankelijk in grote orkesten
en geverfd van tapijten.
Wanneer de stervenden geboren worden en de levenden dood zijn.
Elke hartslag is één vloeibaar moment.
dat stroomt door de aderen van je wezen.
Als een rivier van leven die voortstroomt sinds de schepping.
We naderen de zee met elke nieuwe generatie.
Je bent nu alleen maar een stagnerende en ranzige schande.
dat is snel het hele menselijk ras verdrinken.
Elke vis die stil zwemt, elke vogel die vrij vliegt.,
elke doe die zachtjes stapt.
Elk knapperig blad dat valt, alle bloemen die groeien
op dit kleurrijke tapijt weten ze het.
Dat als de mens alles mag vernietigen wat hij nodig heeft.
Hij zal binnenkort moeten boeten met zijn leven, voor zijn hebzucht.