Don Backy — Ieri songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ieri" van Don Backy.
Songteksten
Il lunedìmi veniva a svegliare col passo giàstanco
la mia testa spariva furtiva sotto il lenzuolo bianco
sul mio volto restava il ricordo di domenica ormai spenta
la realtàera amara e iniziava in maniera assai lenta
dalla radio arrivava la sigla di una cosa sportiva
e l’idea di iniziare da capo, non mi divertiva
Non posso sai, non posso piùrestare sai
èun po' come morire senza aver mai visto il sole
il mondo mio, non èsoltanto stare qua
protetto da una bolla d’oro piena di parole
ma dove l’anima, non puòspaziare mai…
E d’un tratto smarrire il coraggio di ciòche pensavo
e sentirmi morire l’orgoglio tra i denti, di nuovo
non riuscivo a capire cos’erano quei sentimenti
che graffiavano dentro, con forza, cosìprorompenti
la mia testa èuna piccola, grande riserva d’amore
che puòdare e ricevere molto, non posso restare
Non posso sai, non posso piùrestare sai
éun po' come morire senza aver mai visto il sole
il mondo mio, non èsoltanto questo qua
protetto da una bolla d’oro piena di parole
ma dove l’anima, non puòspaziare mai
E allora, via, scoppiava la mia fantasia
un sogno tanto grande piùdel piùgrande dei sogni
e allora via, perchèaspettare ancora, via
non vedi laggiùin fondo quanto èbello e grande il mondo
non aspettare vai, vuole abbracciarti vai…
Songtekstvertaling
Maandag kwam hij met de pas wakker worden.
mijn hoofd zou stealthily verdwijnen onder het witte laken.
op mijn gezicht was de herinnering aan zondag verdwenen
de realiteit was bitter en begon heel langzaam.
van de radio kwam het acroniem van een sportief ding
en het idee om opnieuw te beginnen, vond ik niet leuk.
Ik kan je niet meer uitstaan.
het is een beetje als sterven zonder ooit de zon te zien.
mijn wereld, het is niet alleen hier
beschermd door een gouden zeepbel vol woorden
maar waar de ziel, kan neverspace…
En plotseling de moed verliezen van wat ik dacht
en voel mijn trots sterven tussen mijn tanden, opnieuw
Ik kon niet achterhalen wat die gevoelens waren.
dat ze binnen krabben, zo hard, zo snel
mijn hoofd is een kleine, grote reserve van liefde
dat ik veel kan geven en ontvangen, Ik kan niet blijven
Ik kan je niet meer uitstaan.
het is net als sterven zonder ooit de zon te zien.
mijn wereld is niet alleen deze.
beschermd door een gouden zeepbel vol woorden
maar waar de ziel, kan neverspace
En toen, weg, barstte mijn fantasie uit
een droom zo groot als de grootste droom
en dan ga, waarom nog een keer wachten, ga
je ziet niet hoe mooi en geweldig de wereld is.
ga niet weg, hij wil je knuffelen.…