Don Backy — Bar Metrò songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bar Metrò" van Don Backy.
Songteksten
Tra stanchi ferrovieri un poco buffi
notturne guardie, con grossi baffi
mandavan giùquel vino come fosse
un Dio con passi di velluto rosso
Per non pensar Domani éun altro giorno
e al puzzo di sudore in pieno inverno
che traspirava dai baveri alzati
dei loro pastranoni stazzonati
Un cameriere brutto quanto basta
ci prospettava riso, oppure pasta
sbirciava l’orologio e — si vedeva — ci odiava
E le puttane su sgabelli appollaiate
con quelle gambe certo troppo accavallate
offrivano agli sguardi di platea
la loro industria con la mercanzia
Mentre i magnaccia nei lapin impellicciati
con quei pesanti anelli grossi ed ostentati
bevendo rhum, contavano la grana
nel mentre che fumavano marjuana
Un fumo grosso si tagliava a fette
l’ora diceva quattro e zerosette
la filodiffusione diffondeva
una canzone, sì, Come pioveva
Seduti al tavolino si aspettava
il risottino, e intanto si capiva
di quanto fosse inutile parlare
di quanto fosse inutile sperare
Ci guardavamo muti dentro gli occhi
per una strada chiusa, senza sbocchi
pensando forse a un’isola lontana, lontana
Ed un barbone che sfogliava le attricette
forse sognando di palpar loro le tette
la sigaretta fatta con cartine
gli provocava tosse senza fine
Le mani vinte, sprofondate nelle tasche
ed un destino, dalle tinte troppo fosche
davanti a una schedina sfortunata
la nostra storia era così, finita
Songtekstvertaling
Onder vermoeide spoorwegarbeiders een beetje grappig
nachtwakers met grote snorren
ze stuurden die wijn naar beneden zoals het was.
een God met stappen van rood fluweel
Om niet te denken dat morgen een andere dag is
en de geur van zweet in het midden van de winter
die uit de verhoogde revers ademde.
van hun gestenigde gebak
Een ober lelijk genoeg
hij zocht rijst of pasta.
hij keek naar de klok en haatte ons.
En hoeren op krukken.
met die Benen zeker te overlappend
ze boden aan het publiek blikken aan
hun industrie met goederen
Terwijl de pooiers in de verstrikte schoothondjes
met die zware, grote, opzienbarende ringen.
rum drinken, ze telden het graan.
tijdens het roken van marihuana
Een grote rook in plakken gesneden
het uur zei vier en nullen
the philodiffusion spread
een lied, Ja, als het regende
Zitten aan de salontafel verwacht
de risottino, en ondertussen kon je begrijpen
hoe nutteloos het was om te praten.
dan was het nutteloos om te hopen
We zagen er dom uit in onze ogen.
voor een gesloten weg, zonder stopcontacten
ik denk aan een ver eiland.
En een dakloze man die door de actrices bladert
misschien dromend van het betasten van hun tieten
de sigaret gemaakt met kaarten
het zorgde ervoor dat hij eindeloos hoestte.
Handen gewonnen, in de zakken gedoken
en een lot, met een schaduw te donker
voor een ongelukkige kaart
ons verhaal was zo, over.