Dominique A — Pères songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pères" van Dominique A.
Songteksten
Nos pères ont pris sur eux après notre arrivée
Même s’ils s’en défendaient, même s’ils acceptaient
Ils nous ont vu finir à leur place le repas
Certains ont su en rire, d’autres n’y arrivaient pas
Nos pères nous en voulaient même ceux qui ne voulaient pas
Nous rendre responsables et même ceux qui pensaient
Après coup qu’ils avaient longtemps voulu qu’on soit
Un jour à cette table à finir le repas
Leurs femmes nous trimbalaient, nous crochetaient le bras
Clignant des yeux d’amour pour qu’on ne les oublie pas
Comme si c'était possible d’oublier ces yeux-là
Ces lèvres au bord du vide qui s'écrasaient sur nous
Ces lèvres que nos pères n’atteignaient que de loin
Depuis qu’on était là, depuis qu’on faisait tout
Pour leur prendre une à une les choses de la main
Avec cet alibi de n’y rien voir du tout
Nos pères n’ont jamais su nous détester vraiment
Attachés par amour à tout nous pardonner
Et même quand c'était trop, qu’on était trop présent
Ils ne luttaient pas trop avant de s’effacer
Et à tant s’effacer nos pères ont disparu
Et quand on a compris on a regardé la terre
Qui ne recracherait rien, on a regardé nos mères
Qu’on avait jamais vues si éloignées de nous
On les a regardées peinant à évoquer
Ces hommes tels qu’ils étaient avant notre arrivée
Avant qu’ils ne s’assoient pour mieux nous reconnaître
Pour bien nous regarder avant de disparaître
Songtekstvertaling
Onze vaderen namen het op zich na onze aankomst.
Zelfs als zij zich zouden verdedigen, zelfs als zij zouden instemmen.
Ze zagen ons de maaltijd opeten.
Sommigen lachten, anderen niet.
Onze vaders hielden zelfs van hen die dat niet deden.
Houd ons verantwoordelijk en zelfs degenen die dachten
Ze wilden al lang dat wij
Op een dag aan deze tafel om de maaltijd af te maken
Hun vrouwen droegen ons rond, haak onze armen
Knipperende ogen van liefde zodat we ze niet vergeten
Alsof het mogelijk was om die ogen te vergeten.
Die lippen aan de rand van de leegte die op ons botsten
Die lippen die onze vaders slechts van ver bereikten.
Sinds we hier zijn, sinds we alles hebben gedaan
Om ze één voor één te nemen.
Met dit alibi om helemaal niets te zien
Onze vaders hebben ons nooit echt gehaat.
Gebonden door liefde om ons allen te vergeven
En zelfs toen het te veel was, waren we te aanwezig.
Ze vochten niet te hard voor ze wegvielen.
En om zoveel te wissen zijn onze vaders verdwenen
En toen we het begrepen keken we naar de aarde
We keken naar onze moeders.
Dat we nog nooit zo ver van ons hebben gezien
We zagen ze worstelen om op te roepen.
Deze mannen zoals ze waren voor onze aankomst.
Voordat ze gaan zitten om ons beter te herkennen
Om naar ons te kijken voordat we verdwijnen.