Dominique A — Je Suis Une Ville songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Je Suis Une Ville" van Dominique A.

Songteksten

Je suis une ville dont beaucoup sont partis
Enfin pas tous encore mais ça se rétrécit
Il reste celui-là qui ne se voit pas ailleurs
Celui-là qui s’y voit mais à qui ça fait peur
Et celle-là qui ne sait plus, qui est trop abrutie
Qui ne sait pas où elle est ou qui se croit partie
Je suis une ville où l’on ne voit même plus
Qu’un tel n’est pas au mieux, lui qu’on a toujours vu
Avec les joues bien bleues, avec les yeux rougis
Ou avec le teint gris, mais bon, avec l’air d'être en vie
Un jour il est foutu et peu comprennent alors
Que la mort a frappé quelqu’un de déjà mort
Je suis une ville de chantiers ajournés
De fêtes nationales, de peu de volonté
De fraises qui prolifèrent le nez bien dans le verre
De retrouvailles pénibles car sur un pied de guerre
De visites écourtées ou dont on désespère
Je suis une ville couchée la bouche de travers
Parce qu’il y fait trop froid, parce que c’est trop petit
Beaucoup vont s’en aller car beaucoup sont partis
Il en revient parfois qui n’ont pas tous compris
Ce qui les ramène là et les attend ici
Ils ne demandent qu'à dire combien ils sont heureux
D'être là à nouveau, qu’on les y aide un peu
Qu’ils ne comptent pas sur moi pour les en remercier
On ne remercie pas ceux qui vous ont quittés
Qui reviennent par dépit et ne le savent même pas
Ils ne savent rien de rien et pourtant ils sont là
Et je suis encore fière et plutôt dépérir
Que de tout pardonner, que de les accueillir
Je suis une ville dont beaucoup sont partis
Enfin pas tous encore mais ça se rétrécit
Et je suis bien marquée, d’ailleurs je ne vis plus
Que sur ce capital, mes rides bien en vue
Mais mes poches sont vides et ma tête est ailleurs
Je suis une ville foutue qui ne sait plus lire l’heure
Qui a oublié l’heure
Qui ne sait plus lire l’heure
Qui a oublié l’heure

Songtekstvertaling

Ik ben een stad waar velen weg zijn.
Nog niet allemaal, maar het krimpt.
Er is nog steeds die ene die niet elders gezien wordt.
Degene die het ziet maar bang is
En degene die het niet meer weet, die te dom is.
Wie weet niet waar ze is of wie ze denkt dat ze weg is?
Ik ben een stad waar je niet eens kunt zien
Dat is niet de beste, Hij die we altijd hebben gezien
Met blauwe wangen, met rode ogen
Of met de grijze huidskleur, maar goed, met de blik levend te zijn.
Op een dag is hij genaaid en weinigen begrijpen het dan.
Die dood sloeg iemand die al dood was.
Ik ben een stad van uitgestelde bouwplaatsen.
Nationale feestdagen, weinig will
Van aardbeien die prolifereren de neus goed in het glas
Van pijnlijke Reünie omdat op een voet van oorlog
Korte of wanhopige bezoeken
Ik ben een stad die krom ligt.
Omdat het te koud is, omdat het te klein is.
Velen zullen vertrekken omdat velen weg zijn.
Het komt soms terug die niet allemaal begrepen hebben
Wat brengt hen daar terug en wacht op hen hier
Ze vragen alleen om te zeggen hoe gelukkig ze zijn.
Om er weer te zijn, laten we ze een beetje helpen
Dat ze niet op mij rekenen om hen te bedanken.
Wij danken degenen die u hebben verlaten niet
Die terugkomen uit wrok en het niet eens weten
Ze weten niets van niets en toch zijn ze er
En ik ben nog steeds trots en verdord
Dan alles te vergeven, dan hen te verwelkomen.
Ik ben een stad waar velen weg zijn.
Nog niet allemaal, maar het krimpt.
En ik ben goed gemerkt, trouwens ik leef niet meer.
Dat op deze hoofdstad, mijn rimpels goed in zicht
Maar mijn zakken zijn leeg en mijn hoofd is ergens anders
Ik ben een stad die de tijd niet meer kan lezen.
Wie vergat de tijd
Die de tijd niet meer kan lezen
Wie vergat de tijd