Dolly Parton — The Greatest Days of All songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Greatest Days of All" van Dolly Parton.
Songteksten
A dirt dobber built its nest
On my only Sunday dress
And the roof leaked in my shoes
And when they dried they were too small
And the rats chewed a great big hole
In my only winter coat
And at night I’d hear them gnaw
The paper on my bedroom wall
But I still say
Those were the greatest days of all
Some happy and some sad
Some good and some bad
But I still say
Those were the greatest days of all
I used to wait by the garden gate
Where the hummingbirds came ev’ry day
To kiss the yellow roses
Growing up the garden wall
And in the tall grass I would lie
'Til ev’ning shadows brought the night
Thru the window of my room
I’d hear the whippoorwill’s sad call
And I still say
Those were the greatest days of all
Some happy and some sad
Some good and some bad
But I still say
Those were the greatest days of all
Now as I make my way
Along the busy city sidewalks
My head arouring from the deafening city sound
You can’t hear a whipporwill in this noisy city
And tall green grass don’t grow
Along the sidewalks of this town
And hummingbirds don’t fly around
These artificial roses
Like they did around the garden wall
And, oh, so often in my mind
I’ll go back to another time
And I still say
Those were the greatest days of all
I still say
Those were the greatest days of all
Songtekstvertaling
Een vuile dobber bouwde zijn nest
Op mijn enige zondagse jurk.
En het dak lekte in mijn schoenen.
En toen ze droogden waren ze te klein.
En de ratten kauwden een groot gat
In mijn enige winterjas
En ' s nachts hoorde ik ze knagen.
Het papier op mijn slaapkamermuur
Maar ik zeg nog steeds:
Dat waren de mooiste dagen van allemaal.
Sommige gelukkig en sommige verdrietig
Sommige goed en sommige slecht
Maar ik zeg nog steeds:
Dat waren de mooiste dagen van allemaal.
Ik wachtte altijd bij de tuinpoort.
Waar de kolibries kwamen op elke dag
Om de gele rozen te kussen
Het groeien van de tuinmuur
En in het hoge gras zou ik liggen
Tot de schaduwen de nacht brachten
Door het raam van mijn kamer
Ik hoorde de droevige roep van de whippoorwill.
En ik zeg nog steeds
Dat waren de mooiste dagen van allemaal.
Sommige gelukkig en sommige verdrietig
Sommige goed en sommige slecht
Maar ik zeg nog steeds:
Dat waren de mooiste dagen van allemaal.
Nu als ik mijn weg maak
Langs de drukke stadswanden
Mijn hoofd straalt uit het oor van de oorverdovende stad
Je kunt geen whipporwill horen in deze lawaaierige stad.
En groot groen gras groeit niet
Langs de trottoirs van deze stad
En kolibries vliegen niet rond
Deze kunstmatige rozen
Zoals ze deden rond de tuinmuur
En, oh, zo vaak in mijn gedachten
Ik ga terug naar een andere keer.
En ik zeg nog steeds
Dat waren de mooiste dagen van allemaal.
Ik zeg nog steeds:
Dat waren de mooiste dagen van allemaal.