Doc Watson — Grandfather's Clock songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Grandfather's Clock" van Doc Watson.
Songteksten
My Grandfather’s clock
Was too large for the shelf,
So it stood ninety years on the floor.
It was taller by half,
Than the old man himself.
Though it weighed not a pennyweight more.
It was bought on the morn'
Of the day that he was born.
It was always his treasure and pride.
But it stopped. Short.
Never to go again,
When the old man died.
Ninety years without slumbering,
(Tick, tock, tick, tock x2)
His life seconds numbering,
(Tick, tock, tick, tock x2)
It stopped. Short.
Never to go again,
When the old man died.
In watching its pendulum
Swing to and fro,
Many hours had I spent while a boy.
And in childhood and manhood
The clock seemed to know,
And to share both his
Grief and his joy.
For it struck twenty-four,
When he entered at the door.
With a blooming and beautiful bride.
But it stopped. Short.
Never to go again,
When the old man died.
It rang an alarm,
In the dead of the night.
An alarm that for years had never been rung.
And we knew that his spirit,
Was pluming his flight.
That his hour of departure had come.
Still the clock kept the time,
With a soft and muffled chime;
As we silently stood by his side.
But it stopped. Short.
Never to go again,
When the old man died.
Ninety years without slumbering,
(Tick, tock, tick, tock x2)
His life seconds numbering,
(Tick, tock, tick, tock x2)
It stopped. Short.
Never to go again,
When the old man died.
Songtekstvertaling
Mijn grootvaders klok
Was te groot voor de plank,
Dus stond het negentig jaar op de grond.
Het was half groter.,
Dan de Oude man zelf.
Hoewel het geen pennygewicht meer woog.
Het werd ' s morgens gekocht.
Op de dag dat hij geboren werd.
Het was altijd zijn schat en trots.
Maar het stopte. Kort.
Nooit meer te gaan,
Toen de Oude man stierf.
Negentig jaar zonder te slapen,
Tick, tock, tick, tock x2)
Zijn levenseconden nummeren,
Tick, tock, tick, tock x2)
Het is gestopt. Kort.
Nooit meer te gaan,
Toen de Oude man stierf.
In het kijken naar de slinger
Zwaai heen en weer,
Vele uren had ik doorgebracht als een jongen.
En in de kindertijd en mannelijkheid
De klok leek te weten,
En om beide van hem te delen.
Verdriet en zijn vreugde.
Want het sloeg 24,
Toen hij bij de deur binnenkwam.
Met een bloeiende en mooie bruid.
Maar het stopte. Kort.
Nooit meer te gaan,
Toen de Oude man stierf.
Het ging alarm af.,
In het holst van de nacht.
Een alarm dat al jaren niet meer gebeld is.
En we wisten dat zijn geest,
Was zijn vlucht aan het kelderen.
Dat zijn uur van vertrek gekomen was.
Toch hield de klok de tijd,
Met een zachte en gedempte klokkenspel;
Terwijl we stilletjes aan zijn zijde stonden.
Maar het stopte. Kort.
Nooit meer te gaan,
Toen de Oude man stierf.
Negentig jaar zonder te slapen,
Tick, tock, tick, tock x2)
Zijn levenseconden nummeren,
Tick, tock, tick, tock x2)
Het is gestopt. Kort.
Nooit meer te gaan,
Toen de Oude man stierf.