Disturbati dalla cuiete — Storie abbandonate songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Storie abbandonate" van Disturbati dalla cuiete.

Songteksten

Resto steso ancora qualche istante
Nel magazzino di 'ste storie vivide
Per trattenere a forza nell’iride
L’eco delle nuvole accidentali
Rotolare sui formicai occidentali e ridere
Degli oceani pacifici che sembran china nera
Di me stesso di un corpo celeste compromesso e scrivere…
Queste storie abbandonate
Come I cantieri ai bordi dei quartieri
Siamo cresciuti in disordine come queste periferie torbide
Di cui azzardo una parafrasi
Tra carezze più gelide di un Forse
Negli schermi all’asma
Carenze e rispettivi anestetici
Prima d’uscire scatto l’ultima istantanea
Alla mia stanza, che caos
Ruggine, fogli e foglie ovunque sillabe ruvide Rugiada
Residui di noi sui fondi di caffè
La strada che porta al porto di mestre
Che il vento porti tutto via con sé
Lascio aperte le finestre
E queste parentesi chiuse assieme alle piazze
Con la pressione bassa e l’espressione grigia
Sfollate con gli idranti ad acqua ragia
Metto nella valigia la traduzione in storte rime e note sporche
Di questa antologia di antistorie e parto
Consapevole che ai piani Alti braccano l’algoritmo del sorriso
Per fotocopiarci
E noi ogni giorno vendiamo loro l’ombra
Per un posto comodo tra gli ingranaggi
Scrivo una tempesta affinché Gli cada il cielo in testa
CHE GLI CADA IL CIELO IN TESTA
Cresciuti mentre l’impero del tutto si mostra in tutto il suo vuoto
Che bastano due specchi per inscenare l’infinito
Storie edificate tra i magazzini di rimozione dei forse
D’Amor per scherzo Basso&grave quasi a 40hz
E di cabine telefoniche in Via d’estinzione…
Storie di fobie da contraccettivi, intercettazioni e cimici
E foibe negli sterni
Siamo periferie da mille e due botte, con troppe tre di notte
E solo mezzogiorno, è solo mezzogiorno
Ancora sveglio ed è
Solo mezzogiorno
È una storia che parla di mille storie
Che narrano del nostro tutto e del vostro niente
Tutto questo è Disturbati Dalla CUiete
E altre storie delle periferie Arrugginite

Songtekstvertaling

Ik lig even stil.
In het pakhuis van ' Ste levendige verhalen
Om hold in de iris te forceren
De echo van toevallige wolken
Rol over de westelijke miereneters en lach
Van de Stille Oceaan die op zwart china lijken
Van mezelf van een gecompromitteerd hemellichaam en schrijven…
Deze verlaten verhalen
Zoals bouwplaatsen aan de rand van buurten
We zijn opgegroeid in wanorde zoals deze duistere buitenwijken.
Waarvan ik een parafrase riskeer
Tussen de strelingen is het kouder dan een misschien.
In astma-schermen
Tekortkomingen en respectieve esthetiek
Voordat ik vertrek neem ik de laatste snapshot
Naar mijn kamer, wat een chaos.
Roest, bladeren en bladeren overal ruwe lettergrepen dauw
Resten van ons op koffie gronden
De weg naar de haven van mestre
Laat de wind alles meenemen.
Ik laat de ramen open.
En deze haakjes sloten samen met de vierkanten
Met lage bloeddruk en grijze expressie
Verplaatst met zoetwaterkranen
Ik heb de vertaling in m ' n koffer gezet.
Van deze anthologie van antistorieën en geboorte
Zich ervan bewust dat ze aan de top jagen op het algoritme van de glimlach
Om ons te kopiëren
En elke dag verkopen we ze de schaduw
Voor een comfortabele plaats tussen tandwielen
Ik schrijf een storm zodat de hemel op zijn hoofd valt
LAAT DE HEMEL OP ZIJN HOOFD VALLEN
Volwassen geworden terwijl het Rijk van Allen zich laat zien in al zijn leegte
Dat er twee spiegels nodig zijn om de oneindigheid te podideren.
Verhalen gebouwd tussen de magazijnen van de verwijdering van de misschien
D ' amor voor bass en basgrap bijna op 40hz
En bedreigde telefooncellen…
Verhalen over anticonceptieve fobieën, telefoontaps en bedwantsen
En foibe in het borstbeen
We zijn buitenwijken van Duizend en twee vaten, met te veel Drie ' s nachts
En het is pas twaalf uur.
Nog steeds wakker en is
Slechts middag
Het is een verhaal dat spreekt van duizend verhalen
Dat verhaal over onze alles en jouw niets
Dit alles wordt verstoord door de CUiete
En andere verhalen over roestige voorsteden