Distemper — Прыжок songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer " Прыжок" van Distemper.
Songteksten
Я с трудом узнаю
Эти старые улицы
Утром столько людей
Не вздохнуть хоть кричи
Все как будто
В брутальности лиц соревнуются
Улыбаться осталось
Так мало причин
Я измазан в крови
Сумасшедшего города
Я сегодня всю ночь
Его рвал на куски
Я пытался бежать
От безумного холода
Чтоб не сдохнуть в объятьях
Голодной тоски
Прыжок
И бесконечность в твоей власти
И режут в кровь осколки счастья
Прыжок
На миг взлететь мечтает каждый,
А что потом уже не важно
Моя память молчит
Она в клочья разорвана
Я избит безразличием
Как грудой камней
Мысли рвутся наружу
Как псы беспризорные
Им плевать на удары
Солдатских ремней
Я забыл имена
С адресами нечаянно
Я покинул причал
Оборвал все концы,
Но петля из бульваров
Мощеных отчаяньем
Затянулась на шее
Оставив рубцы
Прыжок
И бесконечность в твоей власти
И режут в кровь осколки счастья
Прыжок
На миг взлететь мечтает каждый,
А что потом уже не важно
Сколько насмерть замерзло
В эпоху безвременья
Годы скатятся вниз
По щеке как слеза
Я готов был ответить
За все поколение,
Но теперь лишь молчу
Опуская глаза
Но ведь мне повезло
Я с течением справился
Я увидел десятки
Подводных камней
Я с разбегу взлетел
Мои крылья расправились
Жаль теперь приземляться
Намного больней
Прыжок
И бесконечность в твоей власти
И режут в кровь осколки счастья
Прыжок
На миг взлететь мечтает каждый,
А что потом уже не важно
Songtekstvertaling
Ik herken het nauwelijks.
Deze oude straten
Zoveel mensen in de ochtend
Ik kan niet ademen zelfs huilen
Allemaal alsof
In de brutaliteit van gezichten wedijvert
De glimlach bleef
Zo weinig redenen
Ik zit onder het bloed.
Gekke stad
Ik ben hier de hele nacht geweest.
Hij was aan stukken gescheurd.
Ik probeerde te vluchten.
Van de gekke kou
Om niet in je armen te sterven
Hongerig verlangen
Springen
En oneindigheid is in je macht.
En gesneden in de bloedfragmenten van geluk
Springen
Iedereen droomt ervan om even weg te gaan.,
En dan wat er niet toe doet
Mijn geheugen is stil.
Het is aan flarden gescheurd.
Ik ben verslagen door onverschilligheid.
Als een stapel stenen
Gedachten haasten zich uit
Als zwerfhonden
Ze geven niets om klappen.
De gordels van de soldaten
Ik ben de namen vergeten.
Met adressen per ongeluk
Ik heb de haven verlaten.
Brak alle losse eindjes,
Maar de lus van de boulevards
Geplaveid met wanhoop
Strak om haar nek.
Littekens achterlaten
Springen
En oneindigheid is in je macht.
En gesneden in de bloedfragmenten van geluk
Springen
Iedereen droomt ervan om even weg te gaan.,
En dan wat er niet toe doet
Hoeveel zijn er doodgevroren?
In het tijdperk van tijdloosheid
De jaren zullen naar beneden rollen
Op de wang als een traan
Ik was klaar om te antwoorden.
Voor de hele generatie,
Maar nu zeg ik niets meer.
Zijn ogen laten zakken
Maar ik had geluk.
Ik ben over de stroom heen.
Ik heb er tientallen gezien.
Valkuilen
Ik ging hardlopen.
Mijn vleugels spreiden
Sorry dat ik nu moet landen.
Veel pijnlijker
Springen
En oneindigheid is in je macht.
En gesneden in de bloedfragmenten van geluk
Springen
Iedereen droomt ervan om even weg te gaan.,
En dan wat er niet toe doet