Dismantled — From The Coma-Swept Ruins songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "From The Coma-Swept Ruins" van Dismantled.
Songteksten
I’ve got an army of one behind the last wall
Fuels the engine in the last room to the right
Meanwhile the hallway is in another past
I had it nailed down to the last future pointed up My faith’s crawling through the vents again
The last time it came down
It felt something like a last rain
And the drains are all clogged again
The smashed mirrors are leaking from the pipes within
I’ve got the world in a metal shelf
Above a window grinning
Perfect ocean blue
And every life I take is my own
Don’t have the fuel to burn it my way
Mind is wide open to the eyes pointed left
They’ve taken all they could again
The rest hangs black in the storm ahead
I can’t pass it with these roads I’ve cut through
And I’m impressed with all you do With just four limbs and a head
And if I were anyone else
I’d be the mirror staring back at a face so deaf
I’m in the open now yet all enclosed
The hollow winds of engines shuffling fog again
Ahead the distance smears all that’s left
I used to walk it now the wheels just blur through
And at the end they’ve all turned to air
And left their shadows behind for me to follow
And what they say is that I have got to change
So I think I’ll go and do that right now
Songtekstvertaling
Ik heb een leger van één achter de laatste muur.
Brandstof de motor in de laatste kamer naar rechts
Ondertussen is de gang in een ander verleden
Ik had het vastgespijkerd tot aan de laatste toekomst. mijn geloof kruipt weer door de ventilatie.
De laatste keer dat het naar beneden kwam
Het voelde als een laatste regen.
En de afvoer is weer verstopt.
De gebroken spiegels lekken uit de leidingen.
Ik heb de wereld in een metalen plank
Boven een raam grijnzend
Perfecte oceaanblauw
En elk leven dat ik neem is mijn eigen
Ik heb de brandstof niet om het op mijn manier te verbranden.
Geest is wijd open voor de ogen gericht links
Ze hebben alles meegenomen wat ze konden.
De rest hangt zwart in de storm voor ons.
Ik kan het niet passeren met deze wegen waar ik doorheen ben gegaan.
En ik ben onder de indruk van alles wat je doet met slechts vier ledematen en een hoofd
En als ik iemand anders was
Ik zou de spiegel zijn die terugstaart naar een gezicht zo doof
Ik ben nu in de open lucht, maar helemaal ingesloten.
De holle wind van motoren die weer mist doen schudden
Vooruit, de afstand smeert alles wat er over is.
Ik liep er altijd mee. de wielen vervagen gewoon.
En op het einde zijn ze allemaal in de lucht veranderd.
En liet hun schaduwen achter zodat ik ze kon volgen.
En wat ze zeggen is dat ik moet veranderen
Dus ik denk dat ik dat nu ga doen.