Disillusion — And The Mirror Cracked songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "And The Mirror Cracked" van Disillusion.
Songteksten
It came from dismal shadows
Creeping, sudden, from behind.
fell upon my merry whistle
darkened me at heart and sight.
Back with me, one again with the memory
Again I behold the ruins
that I left when I was all devoured by wrath.
Last night out in the timber
a thousand torrent’s vehemence
came rushing through my veins
Up my throat and filled the eyes,
And then that I knew
all pain will be undone
When I pack my bags
And depart for lonely roads
And with courageous verve I stride
chop the heads off flowers aside, still wondering
How come you never bleed
When I stab right into your back.
How come you never choke
When I drown you in the sea.
Merely hours passed
that I had left him to his mountains
his colossal idols — one for every spear in me.
Slopes so steep,
I could not conquer in a lifetime.
Now they’re all but ruins,
Ruins I left behind.
And with courageous verve I stride
chop the heads off plants aside, still wondering
How come you never bleed
When I stab right into your back.
How come you never choke
When I drown you in the hot and burning sea.
There is always one waiting for me, my beloved
I shall be with her again so soon.
craving for her lips, her kiss
Her hair in summer winds
The morning dew dripping down her breasts.
Shadows and Flames.
I have been demure
Cries were silent but heart ablaze.
have been one of his shadows
Condemned to stray an unlit maze.
My feet are numb, soles torn wide open
After endless years of clambering
My path is lit and leads me north.
And with courageous verve I stride
chop the heads off flowers aside, still wondering
How come you never bleed
When I stab right into your back,
How come you never choke
When I drown you in the hot and burning sea?
Songtekstvertaling
Het kwam Van sombere schaduwen.
Sluipend, plotseling, van achteren.
viel op mijn vrolijke fluit
verduisterde me hart en zicht.
Terug met mij, weer een met de herinnering
Opnieuw zie ik de ruïnes
dat ik wegging toen ik helemaal verslonden werd door toorn.
Gisteravond in het hout
duizend torrent ' s heftigheid
kwam door mijn aderen
In mijn keel en vulde de ogen,
En toen wist ik
alle pijn zal ongedaan worden gemaakt
Als ik mijn koffers pak
En vertrekken naar eenzame wegen
En met moedige verve ga ik verder
de hoofden van de bloemen afhakken, nog steeds benieuwd
Waarom bloed je nooit?
Als ik je in je rug steek.
Waarom stik je nooit?
Als ik je verdrink in de zee.
Slechts uren gingen voorbij
dat ik hem in de bergen had achtergelaten.
zijn kolossale idolen, één voor elke speer in mij.
Hellingen zo steil,
Ik kon niet overwinnen in mijn leven.
Nu zijn het allemaal ruïnes.,
Ruïnes die ik achterliet.
En met moedige verve ga ik verder
hak de hoofden van planten af, nog steeds benieuwd
Waarom bloed je nooit?
Als ik je in je rug steek.
Waarom stik je nooit?
Als ik je verdrink in de hete en brandende zee.
Er wacht er altijd een op me, mijn geliefde.
Ik zal zo snel weer bij haar zijn.
hunkerend naar haar lippen, haar kus
Haar haar in de zomerwinden
De ochtenddauw druipt in haar borsten.
Schaduwen en vlammen.
Ik ben nederig geweest.
De kreten waren stil, maar het hart brandde.
zijn een van zijn schaduwen geweest
Veroordeeld tot verdwalen in een onverlichte doolhof.
Mijn voeten zijn gevoelloos, zolen wijd opengescheurd
Na eindeloze jaren van klauteren
Mijn pad is verlicht en leidt me naar het noorden.
En met moedige verve ga ik verder
de hoofden van de bloemen afhakken, nog steeds benieuwd
Waarom bloed je nooit?
Als ik je in je rug steek,
Waarom stik je nooit?
Als ik je verdrink in de hete en brandende zee?