Dimmu Borgir — Allegiance songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Allegiance" van Dimmu Borgir.
Songteksten
Cuddled through a cold womb he was
Pitch black and without sunshine rays
Hell patiently awaiting him on blood spilled soil
A noble grief stirred heart, always ready to die
In sinister systematisation, submission is golden
As an apprentice to violence, slaughter and bloodshed
He was like an object that is being processed
A force-fed destructor ready for abomination
The vast solitude in him witnessed it all
Those self afflicting eyes
And their fear painted faces
Made out of utter discipline, failure unacceptable
Hosts to oblivion
Exploring the darkest of places
Stench of rotten flesh breathing down his neck
Every day seemed like an endless night
When would he ever wake from this void
No other voice than his own will ever tell
What was real and where he had been
What he had done
Did you bleed for the cause
Like the rest of his men
Did you capture the euphoria
How it was like to kill
Such a necromantic force behind it all
They sure did battle till the end
But when came all the glory
And who got spared to carry his body
Just pure death and too profound to be shared
Was it all a fabricated vision in his memory
To serve the wastelands of insanity
At the front
Life forever lost its innocence
Never to see the light of day again
He pondered his last few steps
Into the realms of death
With his hands bloodstained
Courage and consistency
Bravery and valor
Honor and pride
For what was it all worth
Songtekstvertaling
Geknuffeld door een koude baarmoeder.
Pikzwart en zonder zonnestralen
De hel wacht geduldig op hem op bloed vergoten grond.
Een nobele rouw roerde hart, altijd klaar om te sterven
In sinister systematisation is onderwerping golden
Als leerling van geweld, slachting en bloedvergieten
Hij was als een object dat wordt verwerkt
Een met geweld gevoede vernietiger klaar voor gruwel
De grote eenzaamheid in hem was getuige van alles.
Die zelf bezoekende ogen
En hun angst beschilderde gezichten.
Gemaakt uit volledige discipline, mislukking onaanvaardbaar
Gastheren naar de vergetelheid
Het verkennen van de donkerste plekken
De stank van verrot vlees dat in zijn nek ademt.
Elke dag leek een eindeloze nacht.
Wanneer zou hij ooit wakker worden uit deze leegte?
Niemand anders dan zijn eigen stem zal het ooit vertellen.
Wat echt was en waar hij was geweest
Wat hij had gedaan
Bloedde je voor de zaak?
Net als de rest van zijn mannen.
Heb je de euforie gevangen?
Hoe het was om te doden
Er zit zo ' n necromantische kracht achter.
Ze hebben tot het einde gevochten.
Maar toen kwam alle glorie
En die gespaard werd om zijn lichaam te dragen
Gewoon pure dood en te diep om te delen.
Was het een verzonnen visioen in zijn geheugen?
Om de woestenij van waanzin te dienen.
Vooraan
Het leven heeft zijn onschuld verloren.
Nooit meer het daglicht zien
Hij dacht na over zijn laatste stappen.
In de rijken des doods
Met zijn handen bebloed
Moed en consistentie
Moed en moed
Eer en trots
Voor wat het allemaal waard was