Didier Barbelivien — La rivière de notre enfance songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La rivière de notre enfance" van Didier Barbelivien.
Songteksten
Je me souviens d’un arbre
Je me souviens du vent
De ces rumeurs de vagues
Au bout de l’ocean
Je me souviens d’une ville
Je me souviens d’une voix
De ces noels qui brillent
Dans la neige et le froid
Je me souviens d’un reve
Je me souviens d’un roi
D’un ete qui s’acheve
D’une maison de bois
Je me souviens du ciel
Je me souviens de l’eau
D’une robe en dentelle
Dechiree dans le dos
Ce n’est pas du sang qui coule dans nos veines
C’est la riviere de notre enfance
Ce n’est pas sa mort qui me fait d’la peine
C’est de n’plus voir mon pere qui danse
Je me souviens d’un phare
Je me souviens d’un signe
D’une lumiere dans le soir
D’une chambre anonyme
Je me souviens d’amour
Je me souviens des gestes
Le fiacre du retour
Le parfum sur ma veste
Je me souviens si tard
Je me souviens si peu
De ces trains de hasard
D’un couple d’amoureux
Je me souviens de Londres
Je me souviens de Rome
Du soleil qui fait l’ombre
Du chagrin qui fait l’homme
Ce n’est pas du sang qui coule dans nos veines
C’est la riviere de notre enfance
Ce n’est pas sa mort qui me fait d’la peine
C’est de n’plus voir mon pere qui danse
Ce n’est pas du sang qui coule dans nos veines
C’est la riviere de notre enfance
Ce n’est pas sa mort qui me fait d’la peine
C’est de n’plus voir mon pere qui danse
Songtekstvertaling
Ik herinner me een boom.
Ik herinner me de wind
Van deze geruchten van golven
Aan het einde van de oceaan
Ik herinner me een stad
Ik herinner me een stem.
Van die Kerst die schijnt
In de sneeuw en koud
Ik herinner me een droom
Ik herinner me een koning.
Van een zomer die eindigt
Van een houten huis
Ik herinner me de hemel
Ik herinner me het water.
Van een kantjurk
Deciree achterin.
Het is geen bloed dat in onze aderen stroomt.
Dit is de rivier van onze jeugd
Het is niet haar dood die me pijn doet.
Ik zie mijn vader niet meer dansen.
Ik herinner me een vuurtoren.
Ik herinner me een teken.
Van een licht in de avond
Van een anonieme kamer
Ik herinner me de liefde
Ik herinner me de gebaren.
Het fiacre van de terugkeer
Het parfum op mijn jas.
Ik herinner me zo laat
Ik herinner me zo weinig.
Van deze willekeurige treinen
Van een paar minnaars
Ik herinner me Londen.
Ik herinner me Rome.
Van de zon die de schaduw maakt
Verdriet dat de mens maakt
Het is geen bloed dat in onze aderen stroomt.
Dit is de rivier van onze jeugd
Het is niet haar dood die me pijn doet.
Ik zie mijn vader niet meer dansen.
Het is geen bloed dat in onze aderen stroomt.
Dit is de rivier van onze jeugd
Het is niet haar dood die me pijn doet.
Ik zie mijn vader niet meer dansen.