Dick Rivers — Par Delà Les Plaines songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Par Delà Les Plaines" van Dick Rivers.
Songteksten
Par-delà les plaines, nous rentrerons
Aliter nos consciences et nos corps
Par-delà les plaines, nous reviendrons
Vers ces femmes qui n’attendent plus l’aurore
Par-delà les plaines, nous laisserons
Les échos de nos nuits sans sommeil
L’usure des jours que l’on surveille
Sans penser que demain est pareil
Et les femmes pleurent quand les hommes leur reviennent
Et les femmes pleurent quand les hommes se souviennent
Par-delà les plaines, nous oublierons
Celles qu’on trahit maladroitement
Par-delà les plaines, nous pleurerons
Celles qu’on aime un peu moins qu’avant
Par-delà les plaines, nous marcherons
Dans l’air glacé du jour qui naît
Et nos peaux abîmées diront
Les vies à perdre la raison
Et les femmes pleurent quand les hommes leur reviennent
Et les femmes pleurent quand les hommes se souviennent
Par-delà les plaines, nous reviendrons
Aimer celles qui vivent malgré tout
Par-delà les plaines, nous sombrerons
Dans des bras qui n’attendent que nous
Par-delà les plaines et les saisons
Nous resterons vivants malgré tout
Et lorsque la nuit nous appellera
Nous oublierons à peu près tout
Et les femmes pleurent quand les hommes leur reviennent
Et les femmes pleurent quand les hommes se souviennent
Et les femmes meurent en silence et sans haine
Et les femmes meurent dans la terre de ces plaines
Songtekstvertaling
Voorbij de vlakten zullen we terugkeren.
Ons geweten en ons lichaam waarschuwen
Voorbij de vlakten zullen we terugkeren.
Op de vrouwen die niet langer wachten op de dageraad
Voorbij de vlaktes, zullen we vertrekken
De echo ' s van onze slapeloze nachten
Slijtage van de dagen die we kijken
Zonder te denken dat morgen hetzelfde is
En de vrouwen huilen als de mannen tot hen terugkeren.
En vrouwen huilen wanneer de mannen zich herinneren
Voorbij de vlakten vergeten we
Degenen die we onhandig verraden
Voorbij de vlakten zullen we huilen
Degenen waar we iets minder van houden dan voorheen.
Voorbij de vlakten, zullen we wandelen
In de ijzige lucht van de dag dat wordt geboren
En onze beschadigde huid zal zeggen
Leven om rede te verliezen
En de vrouwen huilen als de mannen tot hen terugkeren.
En vrouwen huilen wanneer de mannen zich herinneren
Voorbij de vlakten zullen we terugkeren.
Hou van hen die ondanks alles leven.
Voorbij de vlakten zinken we.
In wapens die alleen op ons wachten
Voorbij de vlakten en seizoenen
We blijven in leven ondanks alles.
En wanneer de nacht roept
We vergeten alles.
En de vrouwen huilen als de mannen tot hen terugkeren.
En vrouwen huilen wanneer de mannen zich herinneren
En vrouwen sterven in stilte en zonder haat.
En vrouwen sterven in het land van deze vlakten