Dick Annegarn — Rhapsode songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rhapsode" van Dick Annegarn.
Songteksten
Rhapsode rhapsode que racontent tes odes
Qu’est ce que tu vantes l’exode des tiens
Rhapsode rhapsode t'écouter c’est commode
Quand tu changes de mode lydien
Manque rien ni le vin ni le vent
Manque rien ni le temps
Manque rien ni le pain sur la planche
Manque rien ni la chance
Dans les hautes plaines d’Anatolie plaines de steppes
Vivait un homme nommé Abdel ZEYNIKI élève d’Alep
C'était un vieux chanteur turc un chanteur aveugle
Bon poète et joueur de luth plume d’aigle comme ongle
Il chantait ce qu’il ne voyait pas la faune et la flore
De la vie des hommes et de leur trépas maudite soit l’aumône
Pour qu’il chante fallait une belle veillée digne d’ancêtres
S’il chantait c'était pour parjurer le mauvais sort fait aux êtres
Dans une haute ferme d’Anatolie fume une chambre
Dans laquelle chante Abdel ZEYNIKI quittant son ombre
Il pouvait psalmodier jusqu'à l’aube lorgnant l’aurore
Son soleil et sa lumière chaude venant du dehors
Il tâtait comme ça en avançant une canne comme épée
Quand soudain il sent le corps brûlant d’un oiseau à ses pieds
De ses deux mains il l’enveloppa le portant à ses lèvres
Il lui chante un poème kizil bach plus beau que l’or des orfèvres
Dans les hautes coutumes d’Anatolie il y a celui de l’accueil
On ne laisse un oiseau ni gir ni gémir esseulé sur son seuil
Et le geste d’Abdel ZEYNIKI est celui d’un enfant
Qui va faire de son âme si petit un amour bien plus grand
Et l’oiseau ne pouvant plus voler était bien à l'écoute
Du rhapsode à la voix voilée par la poussière de la route
C’est en écoutant tout le temps restant que ses ailes ont poussés
Et qu’Abdel bien moins aveugle qu’avant à fini par migrer
Songtekstvertaling
Rhapsodie Rhapsodie wat je odes vertellen
Wat ben je trots op je exodus?
Rhapsodie Rhapsodie luisteren naar jou is handig.
Als je van lydiaanse mode verandert
Er ontbreekt niets, noch wijn, noch wind.
Ontbreekt niets of tijd
Er ontbreekt niets of het brood op het bord.
Niets of geluk missen
In de hoogvlakten van Anatolië vlakten van steppes
Woonde een man genaamd Abdel ZEYNIKI leerling van Aleppo
Hij was een oude Turkse zanger een blinde zanger
Goede dichter en luitspeler adelaarsveer als spijker
Hij zong wat hij niet zag de fauna en flora
Van het leven der mensen en hun dood vervloekt zijn aalmoezen.
Voor hem om het te zingen had hij een prachtige Wake nodig die de voorouders waardig was.
Als hij zong, was dat om meineed te plegen.
Op een hoog Anatolische boerderij rookt een kamer
Waarin Abdel ZEYNIKI zingt en zijn schaduw achterlaat
Hij kon zingen tot de dageraad gluurde.
De zon en het warme licht komen van buiten.
Hij betastte zich als een zwaard.
Als hij plotseling het brandende lichaam van een vogel aan zijn voeten voelt
Met zijn twee handen wikkelde hij het in zijn lippen.
Hij zingt voor haar een gedicht Kizil bach mooier dan het goud van de goudsmeden
In de hoge gebruiken van Anatolië is er die van de receptie
We laten geen vogelgir of kreunen alleen op de drempel
En het gebaar van Abdel ZEYNIKI is dat van een kind.
Wie zal zijn ziel zo klein maken een veel grotere liefde
En de vogel die niet meer kon vliegen was goed gestemd.
Van de Rhapsodie naar de stem gesluierd door het stof van de weg
Het was door te luisteren naar al de resterende tijd dat zijn vleugels groeiden
En dat Abdel veel minder blind is dan voorheen, is geëmigreerd.