Diane Tell — La Vieille Mort songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Vieille Mort" van Diane Tell.
Songteksten
Jeudi le sept c’est mon anniversaire
Qui aurait cru qu’un jour je serais centenaire
Je ne suis plus assez jeune pour me permettre de vieillir
Mais mon âme, elle, se sent capable de courir
Rejoindre mes amis de l’autre côté
Ils m’ont tous tant manqués
Ces dernières années
Comme je me sens mal dans ma peau toute ridée
On peut dire que la vie m’a bien marquée
Oui j’en ai gardé un beau souvenir
Mais c’est dont plus le temps d’y penser faut partir
Pour ce paradis qui m’attend
Déjà depuis longtemps
Je crois que j’ai fait mon temps
Ce maudit cancer qui n’arrête pas de me ronger
Je pensais bien qu’il finirait par me tuer
Ces médicaments qui sont sensés guérir
Pour une fois vont m’aider à m’endormir
Pour l'éternité je l’espère
Quitter cette fichue terre
Où j’ai tant souffert
Mon petit oiseau faut surtout pas pleurer
Je t’ai laissé de quoi boire et manger
Toi mon piano que j’aurais bien voulu jouer
Mais ça ne sert à rien mes doigts ne peuvent plus bouger
J’avoue que mourir me fait peur
Je sens trembler mon cœur
Ce doit être l’heure
Pourvu que je puisse me rendre jusqu'à mon lit
Songtekstvertaling
Donderdag is de zeven mijn verjaardag.
Wie had gedacht dat ik ooit honderd jaar zou worden?
Ik ben niet langer jong genoeg om oud te worden.
Maar mijn ziel, zij, voelt zich in staat om te vluchten
Sluit je aan bij mijn vrienden aan de andere kant.
Ik heb ze allemaal zo gemist.
In de afgelopen jaren
Hoe ik me slecht voel in mijn gerimpelde huid
Je kunt zeggen dat het leven me goed heeft gemarkeerd.
Ja, Ik heb het goed onthouden.
Maar dat is waar hoe meer tijd om erover na te denken we moeten gaan
Want dit paradijs dat mij wacht
Al heel lang.
Ik heb m ' n tijd uitgezeten.
Die kanker die steeds aan me knaagt.
Ik dacht dat hij me uiteindelijk zou vermoorden.
Die medicijnen die moeten genezen.
Voor een keer zal me helpen in slaap te vallen
Voor eeuwig hoop ik het.
Verlaat dit verdomde land.
Waar ik zoveel geleden heb.
Mijn vogeltje mag niet huilen.
Ik heb iets te drinken en te eten voor je achtergelaten.
Jij bent mijn piano die ik graag had willen spelen.
Maar het heeft geen zin mijn vingers kunnen niet meer bewegen
Ik geef toe dat sterven me bang maakt.
Ik voel mijn hart trillen
Het moet tijd zijn.
Zolang ik maar naar bed kan.