Diane Tell — La maison où j'ai grandi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La maison où j'ai grandi" van Diane Tell.
Songteksten
verse 1Quand je me tourne vers mes souvenirs
Je revois la maison où j’ai grandi.
Ils me reviennent des tas de choses.
Je vois des roses dans un jardin.
chorusLà où vivaient des arbres, maintenant la ville est là
Et la maison, les fleurs que j’aimais tant, n’existent plus.
verse 2Ils savaient rire, tous mes amis.
Ils savaient si bien partager mes jeux.
Mais tout doit finir, pourtant, dans la vie
Et j’ai dû partir, les larmes aux yeux.
Mes amis me demandaient «Pourquoi pleurer?
Découvrir le monde vaut mieux que rester.
chorusTu trouveras toutes les choses qu’ici, on ne voit pas
Toute une ville qui s’endort la nuit dans la lumière."
verse 3Quand j’ai quitté ce coin de mon enfance
Je savais déjà que j’y laissais mon cœur.
Tous mes amis enviaient ma chance
Mais moi, je pense encore à leur bonheur.
À l’insouciance qui les faisait rire
Et il me semble que j’aime entendre leur rire.
chorusJe reviendrai un jour, un beau matin, parmi vos rires.
Oui, je prendrai un jour le premier train du souvenir.
verse 4Le temps a passé et me revoilà
Cherchant en vain la maison que j’aimais.
Où sont les pierres et où sont les roses
Toutes ces choses auxquelles je tenais?
D’elles, de mes amis, plus une trace.
D’autres gens, d’autres maisons ont volé leurs places.
chorusLa où vivaient des arbres, maintenant la ville est là.
Et la maison, où est-elle la maison où j’ai grandi?
outroJe ne sais pas où est ma maison, la maison où j’ai grandi
Où est ma maison, qui sait où est la maison?
Ma maison, où est ma maison, qui sait où est ma maison?
Songtekstvertaling
vers 1 wanneer ik naar mijn herinneringen kijk
Ik zie het huis waar ik opgroeide.
Ze komen vaak bij me terug.
Ik zie rozen in een tuin.
chorusla waar bomen woonden, nu is de stad daar
En het huis, de bloemen waar ik zo van hield, bestaan niet meer.
vers 2 Ze wisten hoe ze moesten lachen, al mijn vrienden.
Ze wisten hoe ze mijn spelletjes zo goed moesten delen.
Maar alles moet eindigen, toch, in het leven
En ik moest weg, tranen in mijn ogen.
Mijn vrienden vroegen me, " Waarom huilen?
De wereld ontdekken is beter dan blijven.
chorusTu zal alles vinden wat we hier niet zien.
Een hele stad die ' s nachts in slaap valt in het licht."
vers 3 Toen ik deze hoek van mijn jeugd verliet
Ik wist al dat ik mijn hart daar zou achterlaten.
Al mijn vrienden benijdden mijn geluk
Maar ik denk nog steeds aan hun geluk.
Op de onzorgvuldigheid die hen aan het lachen maakte
En het lijkt me dat ik graag hun gelach hoor.
refrein Ik zal op een dag terugkomen, op een mooie ochtend, onder uw gelach.
Ja, ik neem op een dag de eerste trein van herinnering.
vers 4 de tijd is voorbij en ik ben hier terug
Tevergeefs op zoek naar het huis waar ik van hield.
Waar zijn de stenen en waar zijn de rozen?
Al die dingen waar ik om gaf?
Van hen, van mijn vrienden, plus een spoor.
Andere mensen, andere huizen stalen hun plaatsen.
chorusLa waar bomen woonden, nu is de stad daar.
En het huis, waar is het huis waar ik opgroeide?
outroJe weet niet waar mijn huis is, het huis waar ik ben opgegroeid
Waar is mijn huis, wie weet waar het huis is?
Mijn huis, waar is mijn huis, wie weet waar mijn huis is?