Диана Арбенина — Тугая ночь songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Тугая ночь" van Диана Арбенина.
Songteksten
Я стараюсь привыкнуть жить без тебя.
Я снова надеваю печали фрак.
Я еду. На шинах скрипит асфальт
И светят фары в дорожный знак.
Я стараюсь привыкнуть дышать без тебя.
Мой зверь подо мной, как и я, одинок.
Вся жизнь теперь в повороте руля
Это мой последний, последний рывок
Тугая ночь обнимает меня за плечи.
И ветер соленый, и в глазах тоска.
И никуда не деться, ведь снова вечер.
И как жаль, что это не, не твоя рука.
Я стараюсь привыкнуть любить не тебя.
Вырывается страсть и поет мотор.
Мои мысли просты, как изгиб руля.
В этих двух колесах война и позор.
Я стараюсь привыкнуть видеть других,
Чувствуя, как ты гибнешь во мне.
И некому крикнуть мне: «Подожди!»
В последнем полете при мертвой луне.
Тугая ночь обнимает меня за плечи.
И ветер соленый, и в глазах тоска.
И никуда не деться, ведь снова вечер.
И как жаль, что это не, не твоя рука.
Тугая ночь обнимает меня за плечи.
И ветер соленый, и в глазах тоска.
И никуда не деться, ведь снова вечер.
И как жаль, что это не, не твоя рука.
Songtekstvertaling
Ik probeer te wennen aan het leven zonder jou.
Ik heb mijn droevige jas weer aangetrokken.
Ik ga. Het asfalt kraakt op de banden.
En de koplampen schijnen in het verkeersbord.
Ik probeer te wennen aan ademen zonder jou.
Mijn beest onder me, net als ik, is alleen.
Alle leven is nu in de bocht van het wiel
Dit is mijn laatste, laatste duw.
De strakke nacht legt zijn arm om mijn schouders.
En de wind is zout, en in de ogen van verlangen.
En er is geen ontsnapping mogelijk, want het is weer avond.
En wat jammer dat het niet jouw hand is.
Ik probeer eraan te wennen dat ik niet van je hou.
Passie breekt uit en de motor zingt.
Mijn gedachten zijn zo simpel als de bocht van een stuur.
Er is oorlog en schaamte in deze twee wielen.
Ik probeer te wennen aan het zien van anderen,
Het gevoel dat je in mij sterft.
En niemand die tegen mij schreeuwt: "wacht!"
In de laatste vlucht onder de dode maan.
De strakke nacht legt zijn arm om mijn schouders.
En de wind is zout, en in de ogen van verlangen.
En er is geen ontsnapping mogelijk, want het is weer avond.
En wat jammer dat het niet jouw hand is.
De strakke nacht legt zijn arm om mijn schouders.
En de wind is zout, en in de ogen van verlangen.
En er is geen ontsnapping mogelijk, want het is weer avond.
En wat jammer dat het niet jouw hand is.