Diabulus In Musica — Sceneries of Hope songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sceneries of Hope" van Diabulus In Musica.
Songteksten
Through the darkness i can see
Faded stars are showing me All the tracks i should follow
In the couldness of this night
It feels so warm
It feels so calm
I feel i’m out of danger
No more inflicted wounds
This new dawn might be at last my refuge
All in my hands
Freedom flows through my veins
Hope it won’t fate
Light my path again
No more looks of disdain
To reach this time my new lair
Now i’m far from compassion
Through the distance my sight
Crosses the barriers of time
My eyes keep gazing the sky
They can recall the shore
But forgot lands on the other side
There’s no need to hide again
Neath your cloak of green i am safe (fear's going away)
There’s no need to be ashamed
There is no need to be afraid
I can myself
Ubi bene, ibi patria
All in my hands
Freedom flows through my veins
Hope it won’t fade
Never again
Life in my hands
Now there’s no one to blame
The beams of fate
Light my path again
Songtekstvertaling
Door de duisternis kan ik zien
Vervaagde sterren laten me alle sporen zien die ik moet volgen.
In de couldness van deze nacht
Het voelt zo warm.
Het voelt zo rustig.
Ik voel me buiten gevaar.
Geen wonden meer.
Deze nieuwe dageraad kan eindelijk mijn toevluchtsoord zijn.
Alles in mijn handen
Vrijheid stroomt door mijn aderen
Ik hoop dat het niet het lot zal zijn.
Steek mijn pad weer aan.
Geen minachting meer.
Om deze keer mijn nieuwe schuilplaats te bereiken
Nu ben ik verre van mededogen.
Door de afstand mijn zicht
Kruist de barrières van de tijd
Mijn ogen blijven naar de hemel kijken
Ze kunnen zich de kust herinneren.
Maar vergat land aan de andere kant
Je hoeft je niet meer te verstoppen.
Neath your camouflage of green i am safe (fear ' s going away)
Je hoeft je niet te schamen.
Je hoeft niet bang te zijn.
Ik kan het zelf wel.
Ubi bene, ibi patria
Alles in mijn handen
Vrijheid stroomt door mijn aderen
Ik hoop dat het niet vervaagt.
Nooit meer.
Het leven in mijn handen
Nu is er niemand om de schuld te geven.
De balken van het lot
Steek mijn pad weer aan.