Dervish — Molly And Johnny songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Molly And Johnny" van Dervish.
Songteksten
Said Johnny to Molly, «I am now going to leave you
Do not be grieved at my going away
For the more we are parted, we’ll always be true-hearted
And again I’ll return in the sweet month of May»
Said Molly to Johnny, «Oh I will mourn for you
I will be grieved at your going away
For you know very well that your absence does grieve me
I’m afraid you might die in a strange country
I’ll dress myself up like a neat little sea boy
Amidst awful dangers, I will stand your friend
To the winds that lie low, to high winds are a-blowing
My dear, I’ll be with you to plow the rough main"
«Your delicate fingers our ropes could not handle
Your lily-white feet, love, our decks could not stand
The cold nights of winter you ne’er could endure them
So stay at home, darling, to the seas do not go»
Her two little arms, 'round his neck she entwined them
The clear crystal tears from her eyes down did flow
And her lily-white hands on the decks she kept ringing
Crying, «Oh my beloved will I ne’er see you more?»
So come, all ye fair maids that’s inclined to marry
Never place your affection too much on one man
For first he will court you and then he’ll deceive you
He’ll leave you as I was left to mourn when he’s gone
Songtekstvertaling
Zei Johnny tegen Molly, "ik ga je nu verlaten
Wees niet bedroefd over mijn vertrek.
Hoe meer we uit elkaar gaan, hoe meer we trouw blijven.
En ik kom terug in de maand Mei.»
Zei Molly tegen Johnny, "Oh Ik zal om je rouwen
Ik zal bedroefd zijn over je vertrek.
Want je weet heel goed dat je afwezigheid me verdriet doet.
Ik ben bang dat je in een vreemd land sterft.
Ik zal mezelf verkleden als een net zeejongen.
Te midden van vreselijke gevaren, zal ik je vriend staan.
Aan de wind die laag ligt, aan de hoge wind zijn een waaiende
Mijn liefste, Ik zal bij je zijn om de ruwe main te ploegen."
"Jouw delicate vingers die onze touwen niet aankonden
Jouw leliewitte voeten, schat, onze dekken konden niet staan
De koude nachten van de winter kon je ze niet verdragen
Dus blijf thuis, schat, naar de zee ga niet»
Haar twee kleine armen, ' om zijn nek ze verstrengeld hen
De heldere kristallen tranen van haar ogen naar beneden stroomden
En haar leliewitte handen op het dek bleef ze rinkelen
Huilend, " Oh mijn geliefde zal ik je nooit meer zien?»
Dus kom, alle mooie dienstmeisjes die geneigd zijn om te trouwen
Plaats je affectie nooit te veel op één man.
Eerst zal hij je het hof maken en dan zal hij je bedriegen.
Hij zal je verlaten zoals ik achtergelaten werd om te rouwen als hij weg is.