Дельфин — Сахар songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Сахар" van Дельфин.
Songteksten
Я и она бесполезные вещи
Весна на губах мелкой сеточкой трещин
Я исчезаю, она наблюдает
Мне нравится видеть как время меняет
Что будет на все то что было
Холодное сердце печалью застыло
И каждое утро ее бесконечно
Мне хочется спать, а она жить будет вечно
Дикие птицы (запрутся в не)? клетке
С палки на палку с ветки на ветку
Напиться водою оставленной кем-то
Черные крылья с белыми метками
Вплетаются в волосы, руки
Удаляя теплом долгий холод разлуки
Если буду молчать мне никто не ответит
Я и она очень старые дети
Давай отсюда уйдем мне станет легче дышать
Здесь хозяева дети они будут стрелять
Они запомнили лица и стоят за углом
Пока мы можем уйти, давай отсюда уйдем
Небо клочками упало в глазницы
И серая бездна устала искриться
Через края вытекая дождями
Пасмурно-бледеными прошлыми днями
Разорвана жизнь на столетия
Я ее звал крича междометия
И голос рвался все выше и выше
Я и она пока еще дышим
Давай отсюда уйдем мне станет легче дышать
Здесь хозяева дети они будут стрелять
Они запомнили лица и стоят за углом
Пока мы можем уйти, давай отсюда уйдем
Songtekstvertaling
Zij en ik zijn nutteloze dingen.
Spring op de lippen met een klein raster van scheuren
Ik verdwijn, zij kijkt toe.
Ik wil zien hoe de tijd verandert.
Wat zal er gebeuren met alles wat was
Koud hart van verdriet bevroor
En elke ochtend is het eindeloos
Ik wil slapen en zij zal eeuwig leven.
Wilde vogels (sluit zichzelf niet op)? cel
Van stok tot stok van tak tot tak
Drink water van iemand
Zwarte vleugels met witte markeringen
Geweven in haar, handen
Het verwijderen van de lange koude van scheiding met warmte
Als ik zwijg, zal niemand me antwoorden.
Zij en ik zijn erg oude kinderen.
Laten we hier weggaan. ik kan makkelijker ademen.
Hier zijn de eigenaars kinderen die ze zullen neerschieten.
Ze hebben de gezichten onthouden en staan om de hoek.
Terwijl we kunnen vertrekken, laten we hier weggaan.
De hemel viel in stukken in de oogkassen.
En de grijze afgrond is moe van het sprankelen
Door de randen stromend door de regen
Bewolkt-bleek de afgelopen dagen
Het leven is eeuwenlang verscheurd.
Ik riep haar schreeuwende interrupties op.
En de stem steeg hoger en hoger
Zij en ik ademen nog steeds.
Laten we hier weggaan. ik kan makkelijker ademen.
Hier zijn de eigenaars kinderen die ze zullen neerschieten.
Ze hebben de gezichten onthouden en staan om de hoek.
Terwijl we kunnen vertrekken, laten we hier weggaan.