Дельфин — Пляж songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Пляж" van Дельфин.
Songteksten
Медуза тает об берег жжется
Живая ткань водицей льется
Кровь-невидимка из раны хлещет
Скользя по каменным зигзагам трещин,
А моря сердце вот тут же бьется
Еще чуть-чуть и волна коснется
Еще немного и море смоет
Кусочки слизи собой укроет
Тупое солнце уперлось взглядом
Блестя на теле морского гада
Крупинки соли?, песок горячий
Медуза дышит, медуза плачет
Медуза верит в морскую пену,
Но невозможно сбежать из плена
По капелькам малым силу теряет
Все меньше и меньше, она исчезает
Все как и прежде, море, скалы
Берег ласкает ветер усталый
И в бесконечно синеющей дали
Птицы на белые крылья упали
Нет ничего, ни тревоги, ни боли
Только белесые камни от соли
Только уставшее солнце краснеет
О любопытстве своем жалеет
Бесконечна боль
Бесконечен страх
Нас несут с тобой
На чужих руках
И я все видел, ведь я был рядом
И любовался чудесным адом
Смотрел и море руками трогал
И был гораздо сильнее бога
Медуза таяла льдом в ладонях
И мне казалось что она стонет
Я бы наверное не стал ее плавить,
Но ей не надо меня было жалить
Бесконечна боль
Бесконечен страх
Нас несут с тобой
На чужих руках
Songtekstvertaling
Kwallen smelten aan de kust.
Levend weefsel het water stroomt
Onzichtbaar bloed vloeit uit de wond.
Glijden langs de steen zigzaggen van scheuren,
En mijn hart klopt daar.
Nog een beetje meer en de golf zal aanraken
Een beetje meer en de zee zal wegspoelen
Stukjes slijm bedekken zichzelf.
De botte zon staarde
Glinsterend op het lichaam van het zee Reptiel
Zoutkorrels?, heet zand
Medusa ademt, Medusa huilt
Medusa gelooft in zeeschuim,
Maar het is onmogelijk om te ontsnappen uit gevangenschap
Voor kleine druppels verliest de kracht
Steeds minder verdwijnt het
Alles is zoals voorheen, de zee, de rotsen
De kust wordt gestreeld door een vermoeide wind
En in de eindeloze blauwe afstand
Vogels op witte vleugels vallen
Er is niets, geen angst, geen pijn.
Alleen de witachtige rotsen van het zout
Alleen de vermoeide zon wordt rood
Hij betreurt zijn nieuwsgierigheid.
Eindeloze pijn
Oneindige angst
Wij worden met u meegedragen
In de verkeerde handen
En ik zag alles, omdat ik daar was.
En bewonderde de prachtige hel
Ik keek en raakte de zee aan met mijn handen
En hij was veel sterker dan God.
De kwal smolt als ijs in de palmen van zijn handen.
En ik dacht dat ze kreunde.
Ik zou het waarschijnlijk niet smelten.,
Maar ze hoefde me niet te steken.
Eindeloze pijn
Oneindige angst
Wij worden met u meegedragen
In de verkeerde handen