Дельфин — Надя songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Надя" van Дельфин.
Songteksten
Я сука рыжая с ободранным хвостом.
Мой ужин снег, мои щенки на дне канала.
Я горло резала обломанным клыком,
Я остывающую кровь лакала.
Меня пинали сотни разных ног,
Мне в морду тыкали горящие поленья.
Я пью из луж промасленных дорог —
Меня, невидящего неба отражение.
Ища тепла в дыхании сточных вод,
Безвольно волоча поломанную лапу;
Я думала о том, когда за мной придёт покой,
И в мягкой тишины уложит вату.
Я думала о том, что дети — это зло;
И мир для них лишь бабочка на острие булавки.
Но я прощала их всегда за то,
Что иногда они приют давали шавке.
Я слушала однажды дождь, и он сказал
Что эти капли были влагой моря
Согретым Солнцем среди дивных скал,
В нём можно утопить любое горе.
И я пошла сквозь голод долгих дней
К заветным берегам единственной надежды,
Но становилось только холодней
И море оказалось снежным.
Я отдала бы всё за то, чтоб только быть
Хоть чьей-нибудь на этом дне Вселенной,
Чтобы в конце концов торжественно остыть
В заботливых руках любви обыкновенной.
Я сука рыжая с ободранным хвостом.
Мой ужин снег, мои щенки на дне канала.
Songtekstvertaling
Ik ben een roodharige trut met een harige staart.
Mijn eten is sneeuw, mijn puppies liggen op de bodem van het kanaal.
Ik sneed mijn keel door met een gebroken vang.,
Ik heb het koelende bloed opgepompt.
Ik ben geschopt door honderden verschillende voeten.,
Ik werd in het gezicht gestoken door het verbranden van hout.
Ik drink uit Plassen van geoliede wegen. —
Ik, de luchtreflectie.
Op zoek naar warmte in de adem van rioolwater,
Mank lopen met een gebroken poot;
Ik dacht aan wanneer er vrede voor me zou komen.,
En in de zachte stilte zal Watten Watten.
Ik dacht aan het feit dat kinderen slecht zijn.;
En de wereld voor hen is gewoon een vlinder op het punt van een speld.
Maar ik heb ze altijd vergeven.
Dat ze soms onderdak gaven aan een bastaard.
Ik luisterde naar Regen op een dag, en hij zei
Dat deze druppels het vocht van de zee waren.
Opgewarmd door de zon tussen de wonderlijke rotsen,
Je kunt elk verdriet erin verdrinken.
En ik ging door de honger van lange dagen
Naar de gekoesterde kusten van de enige hoop,
Maar het werd alleen maar kouder.
En de zee was besneeuwd.
Ik zou er alles voor over hebben.
Tenminste iemand op deze dag van het universum.,
Om eindelijk plechtig af te koelen
In de zorgzame handen van gewone liefde.
Ik ben een roodharige trut met een harige staart.
Mijn eten is sneeuw, mijn puppies liggen op de bodem van het kanaal.