Del Amitri — Surface Of The Moon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Surface Of The Moon" van Del Amitri.
Songteksten
Snow in a soulless city covers up the cracks in the road
As a wastrel buys her cigarettes and wipes her pretty nose
Like a part-time Elvis imitator these streets I knew so well
Have been pasted beyond recognition with a temporary smell
Now the midnight train eases out leaving everyone marooned
And without her it might as well be the surface of the moon
From the well-swept streets of Jackson Heights to the dockside drudgery
Everything’s now a replica of what it used to be And since they tarted up the trenches and painted the bridges blue
It seems less like a home to me than just a place they bury you
Now we’re lit up like a cathedral in our frozen concrete ruin
And without her it might as well be the surface of the moon
So I need her and I love her that is true
But I’m stuck here like some shipwreck still holding on to you
So when they beat out the tramps and patch up the slums
Everything will be fine
There’ll be a new facade for us to hide behind
So on the ancient trails of our coupling in the places we used to meet
I am amazed by the lack of memories that I thought would flood through me And the riverside where we first kissed has now been reduced
To a phoney old world market where only shoppers get seduced
Now your arms embrace me strangely in your unfamiliar room
And for all I care it might as well be the surface of the moon
Songtekstvertaling
Sneeuw in een zielloze stad bedekt de scheuren in de weg
Als een prutser haar sigaretten koopt en haar mooie neus afveegt
Als een part-time Elvis imitator in deze straten die ik zo goed kende
Zijn onherkenbaar geplakt met een tijdelijke geur
Nu is de nachttrein rustig en laat iedereen achter.
En zonder haar kan het net zo goed het oppervlak van de maan zijn.
Van de goed gevormde straten van Jackson Heights tot de Dockside drudgery
Alles is nu een replica van wat het was en sinds ze de loopgraven hebben geteerd en de bruggen blauw hebben geschilderd
Het lijkt me minder een thuis dan een plek waar ze je begraven.
Nu zijn we verlicht als een kathedraal in onze bevroren betonnen ruïne
En zonder haar kan het net zo goed het oppervlak van de maan zijn.
Dus ik heb haar nodig en ik hou van haar dat is waar
Maar ik zit hier vast als een schipbreuk die je nog steeds vasthoudt.
Dus als ze de sletten eruit slaan en de sloppenwijken oplappen
Alles komt goed.
Er zal een nieuwe façade zijn om ons achter te verschuilen.
Dus op de oude paden van onze koppeling in de plaatsen waar we elkaar ontmoetten
Ik ben verbaasd over het gebrek aan herinneringen waarvan ik dacht dat het door mij zou stromen en de riverside waar we voor het eerst kusten is nu verminderd
Naar een nep-oude wereldmarkt waar alleen shoppers worden verleid.
Nu omhelzen je armen me vreemd in je onbekende kamer.
En voor mijn part kan het net zo goed het oppervlak van de maan zijn